Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеілмнортуцэ’
абдклнпрстхц

ху́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ху́к ху́кі
Р. ху́ку ху́каў
Д. ху́ку ху́кам
В. ху́к ху́кі
Т. ху́кам ху́камі
М. ху́ку ху́ках

Крыніцы: piskunou2012.

ху́канне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. ху́канне
Р. ху́кання
Д. ху́канню
В. ху́канне
Т. ху́каннем
М. ху́канні

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

ху́каць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. ху́каю ху́каем
2-я ас. ху́каеш ху́каеце
3-я ас. ху́кае ху́каюць
Прошлы час
м. ху́каў ху́калі
ж. ху́кала
н. ху́кала
Загадны лад
2-я ас. ху́кай ху́кайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час ху́каючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ху́кнуць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. ху́кну ху́кнем
2-я ас. ху́кнеш ху́кнеце
3-я ас. ху́кне ху́кнуць
Прошлы час
м. ху́кнуў ху́кнулі
ж. ху́кнула
н. ху́кнула
Загадны лад
2-я ас. ху́кні ху́кніце
Дзеепрыслоўе
прош. час ху́кнуўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.