зачына́льніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зачына́льніца |
зачына́льніцы |
| Р. |
зачына́льніцы |
зачына́льніц |
| Д. |
зачына́льніцы |
зачына́льніцам |
| В. |
зачына́льніцу |
зачына́льніц |
| Т. |
зачына́льніцай зачына́льніцаю |
зачына́льніцамі |
| М. |
зачына́льніцы |
зачына́льніцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зачына́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
зачына́нне |
| Р. |
зачына́ння |
| Д. |
зачына́нню |
| В. |
зачына́нне |
| Т. |
зачына́ннем |
| М. |
зачына́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
зачына́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
зачына́ецца |
зачына́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
зачына́ўся |
зачына́ліся |
| ж. |
зачына́лася |
| н. |
зачына́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
зачына́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зачына́ю |
зачына́ем |
| 2-я ас. |
зачына́еш |
зачына́еце |
| 3-я ас. |
зачына́е |
зачына́юць |
| Прошлы час |
| м. |
зачына́ў |
зачына́лі |
| ж. |
зачына́ла |
| н. |
зачына́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зачына́й |
зачына́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
зачына́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
зачыне́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
зачыне́нне |
| Р. |
зачыне́ння |
| Д. |
зачыне́нню |
| В. |
зачыне́нне |
| Т. |
зачыне́ннем |
| М. |
зачыне́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
зачы́нены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зачы́нены |
зачы́неная |
зачы́ненае |
зачы́неныя |
| Р. |
зачы́ненага |
зачы́ненай зачы́ненае |
зачы́ненага |
зачы́неных |
| Д. |
зачы́ненаму |
зачы́ненай |
зачы́ненаму |
зачы́неным |
| В. |
зачы́нены (неадуш.) зачы́ненага (адуш.) |
зачы́неную |
зачы́ненае |
зачы́неныя (неадуш.) зачы́неных (адуш.) |
| Т. |
зачы́неным |
зачы́ненай зачы́ненаю |
зачы́неным |
зачы́ненымі |
| М. |
зачы́неным |
зачы́ненай |
зачы́неным |
зачы́неных |
Кароткая форма: зачы́нена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
зачыні́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зачыню́ся |
зачы́німся |
| 2-я ас. |
зачы́нішся |
зачы́ніцеся |
| 3-я ас. |
зачы́ніцца |
зачы́няцца |
| Прошлы час |
| м. |
зачыні́ўся |
зачыні́ліся |
| ж. |
зачыні́лася |
| н. |
зачыні́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зачыні́ся |
зачыні́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зачыні́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зачыні́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зачыню́ |
зачы́нім |
| 2-я ас. |
зачы́ніш |
зачы́ніце |
| 3-я ас. |
зачы́ніць |
зачы́няць |
| Прошлы час |
| м. |
зачыні́ў |
зачыні́лі |
| ж. |
зачыні́ла |
| н. |
зачыні́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зачыні́ |
зачыні́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зачыні́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.