Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

поўнагабары́тны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	поўнагабары́тны	поўнагабары́тная	поўнагабары́тнае	поўнагабары́тныя
Р.	поўнагабары́тнага	поўнагабары́тнай поўнагабары́тнае	поўнагабары́тнага	поўнагабары́тных
Д.	поўнагабары́тнаму	поўнагабары́тнай	поўнагабары́тнаму	поўнагабары́тным
В.	поўнагабары́тны (неадуш.) поўнагабары́тнага (адуш.)	поўнагабары́тную	поўнагабары́тнае	поўнагабары́тныя (неадуш.) поўнагабары́тных (адуш.)
Т.	поўнагабары́тным	поўнагабары́тнай поўнагабары́тнаю	поўнагабары́тным	поўнагабары́тнымі
М.	поўнагабары́тным	поўнагабары́тнай	поўнагабары́тным	поўнагабары́тных

Крыніцы: piskunou2012.

поўнагадо́вы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	поўнагадо́вы	поўнагадо́вая	поўнагадо́вае	поўнагадо́выя
Р.	поўнагадо́вага	поўнагадо́вай поўнагадо́вае	поўнагадо́вага	поўнагадо́вых
Д.	поўнагадо́ваму	поўнагадо́вай	поўнагадо́ваму	поўнагадо́вым
В.	поўнагадо́вы (неадуш.) поўнагадо́вага (адуш.)	поўнагадо́вую	поўнагадо́вае	поўнагадо́выя (неадуш.) поўнагадо́вых (адуш.)
Т.	поўнагадо́вым	поўнагадо́вай поўнагадо́ваю	поўнагадо́вым	поўнагадо́вымі
М.	поўнагадо́вым	поўнагадо́вай	поўнагадо́вым	поўнагадо́вых

Крыніцы: piskunou2012.

поўнагало́сна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
поўнагало́сна	-	-

поўнагало́сны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	поўнагало́сны	поўнагало́сная	поўнагало́снае	поўнагало́сныя
Р.	поўнагало́снага	поўнагало́снай поўнагало́снае	поўнагало́снага	поўнагало́сных
Д.	поўнагало́снаму	поўнагало́снай	поўнагало́снаму	поўнагало́сным
В.	поўнагало́сны (неадуш.) поўнагало́снага (адуш.)	поўнагало́сную	поўнагало́снае	поўнагало́сныя (неадуш.) поўнагало́сных (адуш.)
Т.	поўнагало́сным	поўнагало́снай поўнагало́снаю	поўнагало́сным	поўнагало́снымі
М.	поўнагало́сным	поўнагало́снай	поўнагало́сным	поўнагало́сных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

поўнагало́ссе

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

поўнадасту́пны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	поўнадасту́пны	поўнадасту́пная	поўнадасту́пнае	поўнадасту́пныя
Р.	поўнадасту́пнага	поўнадасту́пнай поўнадасту́пнае	поўнадасту́пнага	поўнадасту́пных
Д.	поўнадасту́пнаму	поўнадасту́пнай	поўнадасту́пнаму	поўнадасту́пным
В.	поўнадасту́пны (неадуш.) поўнадасту́пнага (адуш.)	поўнадасту́пную	поўнадасту́пнае	поўнадасту́пныя (неадуш.) поўнадасту́пных (адуш.)
Т.	поўнадасту́пным	поўнадасту́пнай поўнадасту́пнаю	поўнадасту́пным	поўнадасту́пнымі
М.	поўнадасту́пным	поўнадасту́пнай	поўнадасту́пным	поўнадасту́пных

Крыніцы: piskunou2012.

поўнадраўня́ны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	поўнадраўня́ны	поўнадраўня́ная	поўнадраўня́нае	поўнадраўня́ныя
Р.	поўнадраўня́нага	поўнадраўня́най поўнадраўня́нае	поўнадраўня́нага	поўнадраўня́ных
Д.	поўнадраўня́наму	поўнадраўня́най	поўнадраўня́наму	поўнадраўня́ным
В.	поўнадраўня́ны (неадуш.) поўнадраўня́нага (адуш.)	поўнадраўня́ную	поўнадраўня́нае	поўнадраўня́ныя (неадуш.) поўнадраўня́ных (адуш.)
Т.	поўнадраўня́ным	поўнадраўня́най поўнадраўня́наю	поўнадраўня́ным	поўнадраўня́нымі
М.	поўнадраўня́ным	поўнадраўня́най	поўнадраўня́ным	поўнадраўня́ных

Крыніцы: piskunou2012.

поўнакаляро́ва

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
поўнакаляро́ва	-	-

поўнакаляро́вы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	поўнакаляро́вы	поўнакаляро́вая	поўнакаляро́вае	поўнакаляро́выя
Р.	поўнакаляро́вага	поўнакаляро́вай поўнакаляро́вае	поўнакаляро́вага	поўнакаляро́вых
Д.	поўнакаляро́ваму	поўнакаляро́вай	поўнакаляро́ваму	поўнакаляро́вым
В.	поўнакаляро́вы (неадуш.) поўнакаляро́вага (адуш.)	поўнакаляро́вую	поўнакаляро́вае	поўнакаляро́выя (неадуш.) поўнакаляро́вых (адуш.)
Т.	поўнакаляро́вым	поўнакаляро́вай поўнакаляро́ваю	поўнакаляро́вым	поўнакаляро́вымі
М.	поўнакаляро́вым	поўнакаляро́вай	поўнакаляро́вым	поўнакаляро́вых

Крыніцы: piskunou2012.

поўнакампле́ктнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum