прырачы́
‘прырачы што-небудзь (вернасць) і без прамога дапаўнення (прырачы прыйсці ў час)’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыраку́ |
прырачо́м |
| 2-я ас. |
прырачэ́ш |
прырачаце́ |
| 3-я ас. |
прырачэ́ |
прыраку́ць |
| Прошлы час |
| м. |
прыро́к |
прыраклі́ |
| ж. |
прыракла́ |
| н. |
прыракло́ |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прырачы́ |
прырачы́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыро́кшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прырачэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прырачэ́нне |
прырачэ́нні |
| Р. |
прырачэ́ння |
прырачэ́нняў |
| Д. |
прырачэ́нню |
прырачэ́нням |
| В. |
прырачэ́нне |
прырачэ́нні |
| Т. |
прырачэ́ннем |
прырачэ́ннямі |
| М. |
прырачэ́нні |
прырачэ́ннях |
Крыніцы:
piskunou2012.
прырашчэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прырашчэ́нне |
| Р. |
прырашчэ́ння |
| Д. |
прырашчэ́нню |
| В. |
прырашчэ́нне |
| Т. |
прырашчэ́ннем |
| М. |
прырашчэ́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прырва́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прырва́ны |
прырва́ная |
прырва́нае |
прырва́ныя |
| Р. |
прырва́нага |
прырва́най прырва́нае |
прырва́нага |
прырва́ных |
| Д. |
прырва́наму |
прырва́най |
прырва́наму |
прырва́ным |
| В. |
прырва́ны (неадуш.) прырва́нага (адуш.) |
прырва́ную |
прырва́нае |
прырва́ныя (неадуш.) прырва́ных (адуш.) |
| Т. |
прырва́ным |
прырва́най прырва́наю |
прырва́ным |
прырва́нымі |
| М. |
прырва́ным |
прырва́най |
прырва́ным |
прырва́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
прырва́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прырву́ся |
прырвё́мся |
| 2-я ас. |
прырве́шся |
прырвяце́ся |
| 3-я ас. |
прырве́цца |
прырву́цца |
| Прошлы час |
| м. |
прырва́ўся |
прырва́ліся |
| ж. |
прырва́лася |
| н. |
прырва́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прырві́ся |
прырві́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прырва́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прырва́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прырву́ |
прырвё́м |
| 2-я ас. |
прырве́ш |
прырвяце́ |
| 3-я ас. |
прырве́ |
прырву́ць |
| Прошлы час |
| м. |
прырва́ў |
прырва́лі |
| ж. |
прырва́ла |
| н. |
прырва́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прырві́ |
прырві́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прырва́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыро́бак
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыро́бак |
прыро́бкі |
| Р. |
прыро́бку |
прыро́бкаў |
| Д. |
прыро́бку |
прыро́бкам |
| В. |
прыро́бак |
прыро́бкі |
| Т. |
прыро́бкам |
прыро́бкамі |
| М. |
прыро́бку |
прыро́бках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыро́бка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыро́бка |
| Р. |
прыро́бкі |
| Д. |
прыро́бцы |
| В. |
прыро́бку |
| Т. |
прыро́бкай прыро́бкаю |
| М. |
прыро́бцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыро́блены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыро́блены |
прыро́бленая |
прыро́бленае |
прыро́бленыя |
| Р. |
прыро́бленага |
прыро́бленай прыро́бленае |
прыро́бленага |
прыро́бленых |
| Д. |
прыро́бленаму |
прыро́бленай |
прыро́бленаму |
прыро́бленым |
| В. |
прыро́блены (неадуш.) прыро́бленага (адуш.) |
прыро́бленую |
прыро́бленае |
прыро́бленыя (неадуш.) прыро́бленых (адуш.) |
| Т. |
прыро́бленым |
прыро́бленай прыро́бленаю |
прыро́бленым |
прыро́бленымі |
| М. |
прыро́бленым |
прыро́бленай |
прыро́бленым |
прыро́бленых |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.