прырачэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| прырачэ́нне | прырачэ́нні | |
| прырачэ́ння | прырачэ́нняў | |
| прырачэ́нню | прырачэ́нням | |
| прырачэ́нне | прырачэ́нні | |
| прырачэ́ннем | прырачэ́ннямі | |
| прырачэ́нні | прырачэ́ннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)