Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёзілмнопрстухшыэюя’

кмі́нны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кмі́нны кмі́нная кмі́ннае кмі́нныя
Р. кмі́ннага кмі́ннай
кмі́ннае		 кмі́ннага кмі́нных
Д. кмі́ннаму кмі́ннай кмі́ннаму кмі́нным
В. кмі́нны (неадуш.) кмі́нную кмі́ннае кмі́нныя (неадуш.)
Т. кмі́нным кмі́ннай
кмі́ннаю		 кмі́нным кмі́ннымі
М. кмі́нным кмі́ннай кмі́нным кмі́нных

Крыніцы: krapivabr2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Кмі́ты

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Кмі́ты
Р. Кмі́т
Кмі́таў
Д. Кмі́там
В. Кмі́ты
Т. Кмі́тамі
М. Кмі́тах

Кміця́нка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Кміця́нка
Р. Кміця́нкі
Д. Кміця́нцы
В. Кміця́нку
Т. Кміця́нкай
Кміця́нкаю
М. Кміця́нцы

КНДР

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, нескланяльны

адз.
Н. КНДР
Р. КНДР
Д. КНДР
В. КНДР
Т. КНДР
М. КНДР

кне́сет

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. кне́сет
Р. кне́сета
Д. кне́сету
В. кне́сет
Т. кне́сетам
М. кне́сеце

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

кне́хт

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. кне́хт кне́хты
Р. кне́хта кне́хтаў
Д. кне́хту кне́хтам
В. кне́хт кне́хты
Т. кне́хтам кне́хтамі
М. кне́хце кне́хтах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

кне́я

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. кне́я кне́і
Р. кне́і кне́й
Д. кне́і кне́ям
В. кне́ю кне́і
Т. кне́яй
кне́яю		 кне́ямі
М. кне́і кне́ях

Крыніцы: piskunou2012.

кні́га

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. кні́га кні́гі
Р. кні́гі кні́г
Д. кні́зе кні́гам
В. кні́гу кні́гі
Т. кні́гай
кні́гаю		 кні́гамі
М. кні́зе кні́гах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

кнігаабме́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. кнігаабме́н
Р. кнігаабме́ну
Д. кнігаабме́ну
В. кнігаабме́н
Т. кнігаабме́нам
М. кнігаабме́не

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

кнігаабме́нны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кнігаабме́нны кнігаабме́нная кнігаабме́ннае кнігаабме́нныя
Р. кнігаабме́ннага кнігаабме́ннай
кнігаабме́ннае		 кнігаабме́ннага кнігаабме́нных
Д. кнігаабме́ннаму кнігаабме́ннай кнігаабме́ннаму кнігаабме́нным
В. кнігаабме́нны (неадуш.)
кнігаабме́ннага (адуш.)		 кнігаабме́нную кнігаабме́ннае кнігаабме́нныя (неадуш.)
кнігаабме́нных (адуш.)
Т. кнігаабме́нным кнігаабме́ннай
кнігаабме́ннаю		 кнігаабме́нным кнігаабме́ннымі
М. кнігаабме́нным кнігаабме́ннай кнігаабме́нным кнігаабме́нных

Крыніцы: piskunou2012.