захрыбе́тніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
захрыбе́тніца |
захрыбе́тніцы |
| Р. |
захрыбе́тніцы |
захрыбе́тніц |
| Д. |
захрыбе́тніцы |
захрыбе́тніцам |
| В. |
захрыбе́тніцу |
захрыбе́тніц |
| Т. |
захрыбе́тніцай захрыбе́тніцаю |
захрыбе́тніцамі |
| М. |
захрыбе́тніцы |
захрыбе́тніцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
захрыбе́тніцкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
захрыбе́тніцкі |
захрыбе́тніцкая |
захрыбе́тніцкае |
захрыбе́тніцкія |
| Р. |
захрыбе́тніцкага |
захрыбе́тніцкай захрыбе́тніцкае |
захрыбе́тніцкага |
захрыбе́тніцкіх |
| Д. |
захрыбе́тніцкаму |
захрыбе́тніцкай |
захрыбе́тніцкаму |
захрыбе́тніцкім |
| В. |
захрыбе́тніцкі (неадуш.) захрыбе́тніцкага (адуш.) |
захрыбе́тніцкую |
захрыбе́тніцкае |
захрыбе́тніцкія (неадуш.) захрыбе́тніцкіх (адуш.) |
| Т. |
захрыбе́тніцкім |
захрыбе́тніцкай захрыбе́тніцкаю |
захрыбе́тніцкім |
захрыбе́тніцкімі |
| М. |
захрыбе́тніцкім |
захрыбе́тніцкай |
захрыбе́тніцкім |
захрыбе́тніцкіх |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
захрыбе́тніцтва
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
захрыбе́тніцтва |
| Р. |
захрыбе́тніцтва |
| Д. |
захрыбе́тніцтву |
| В. |
захрыбе́тніцтва |
| Т. |
захрыбе́тніцтвам |
| М. |
захрыбе́тніцтве |
Крыніцы:
piskunou2012.
захрыпаце́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
захрыпачу́ |
захрыпаці́м |
| 2-я ас. |
захрыпаці́ш |
захрыпаціце́ |
| 3-я ас. |
захрыпаці́ць |
захрыпаця́ць |
| Прошлы час |
| м. |
захрыпаце́ў |
захрыпаце́лі |
| ж. |
захрыпаце́ла |
| н. |
захрыпаце́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
захрыпаці́ |
захрыпаці́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
захрыпаце́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
захрыпе́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
захрыплю́ |
захрыпі́м |
| 2-я ас. |
захрыпі́ш |
захрыпіце́ |
| 3-я ас. |
захрыпі́ць |
захрыпя́ць |
| Прошлы час |
| м. |
захрыпе́ў |
захрыпе́лі |
| ж. |
захрыпе́ла |
| н. |
захрыпе́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
захрыпі́ |
захрыпі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
захрыпе́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
захрысці́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
захрышчу́ся |
захры́сцімся |
| 2-я ас. |
захры́сцішся |
захры́сціцеся |
| 3-я ас. |
захры́сціцца |
захры́сцяцца |
| Прошлы час |
| м. |
захрысці́ўся |
захры́сціліся |
| ж. |
захрысці́лася |
| н. |
захрысці́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
захрысці́ся |
захрысці́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
захрысці́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
захуда́ласць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
захуда́ласць |
| Р. |
захуда́ласці |
| Д. |
захуда́ласці |
| В. |
захуда́ласць |
| Т. |
захуда́ласцю |
| М. |
захуда́ласці |
Крыніцы:
piskunou2012.
заху́каць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
заху́каю |
заху́каем |
| 2-я ас. |
заху́каеш |
заху́каеце |
| 3-я ас. |
заху́кае |
заху́каюць |
| Прошлы час |
| м. |
заху́каў |
заху́калі |
| ж. |
заху́кала |
| н. |
заху́кала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
заху́кай |
заху́кайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
заху́каўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.