аднагало́сы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
аднагало́сы |
аднагало́сая |
аднагало́сае |
аднагало́сыя |
| Р. |
аднагало́сага |
аднагало́сай аднагало́сае |
аднагало́сага |
аднагало́сых |
| Д. |
аднагало́саму |
аднагало́сай |
аднагало́саму |
аднагало́сым |
| В. |
аднагало́сы (неадуш.) аднагало́сага (адуш.) |
аднагало́сую |
аднагало́сае |
аднагало́сыя (неадуш.) аднагало́сых (адуш.) |
| Т. |
аднагало́сым |
аднагало́сай аднагало́саю |
аднагало́сым |
аднагало́сымі |
| М. |
аднагало́сым |
аднагало́сай |
аднагало́сым |
аднагало́сых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
аднаго́дак
‘жывёліна ўзростам у адзін год’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
аднаго́дак |
аднаго́дкі |
| Р. |
аднаго́дка |
аднаго́дкаў |
| Д. |
аднаго́дку |
аднаго́дкам |
| В. |
аднаго́дка |
аднаго́дкаў |
| Т. |
аднаго́дкам |
аднаго́дкамі |
| М. |
аднаго́дку |
аднаго́дках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
аднаго́дак
‘равеснік’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
аднаго́дак |
аднаго́дкі |
| Р. |
аднаго́дка |
аднаго́дкаў |
| Д. |
аднаго́дку |
аднаго́дкам |
| В. |
аднаго́дка |
аднаго́дкаў |
| Т. |
аднаго́дкам |
аднаго́дкамі |
| М. |
аднаго́дку |
аднаго́дках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
аднаго́дак
‘расліна ўзростам у адзін год’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
аднаго́дак |
аднаго́дкі |
| Р. |
аднаго́дка |
аднаго́дкаў |
| Д. |
аднаго́дку |
аднаго́дкам |
| В. |
аднаго́дак |
аднаго́дкі |
| Т. |
аднаго́дкам |
аднаго́дкамі |
| М. |
аднаго́дку |
аднаго́дках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
аднаго́дка
‘жывёліна ўзростам у адзін год’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
аднаго́дка |
аднаго́дкі |
| Р. |
аднаго́дкі |
аднаго́дак |
| Д. |
аднаго́дцы |
аднаго́дкам |
| В. |
аднаго́дку |
аднаго́дак |
| Т. |
аднаго́дкай аднаго́дкаю |
аднаго́дкамі |
| М. |
аднаго́дцы |
аднаго́дках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
аднаго́дка
‘равесніца’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
аднаго́дка |
аднаго́дкі |
| Р. |
аднаго́дкі |
аднаго́дак |
| Д. |
аднаго́дцы |
аднаго́дкам |
| В. |
аднаго́дку |
аднаго́дак |
| Т. |
аднаго́дкай аднаго́дкаю |
аднаго́дкамі |
| М. |
аднаго́дцы |
аднаго́дках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.