неады́м
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| неады́м | |
| неады́му | |
| неады́му | |
| неады́м | |
| неады́мам | |
| неады́ме |
Крыніцы:
неады́м
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| неады́м | |
| неады́му | |
| неады́му | |
| неады́м | |
| неады́мам | |
| неады́ме |
Крыніцы:
неады́мавы
прыметнік, адносны
| неады́мавы | неады́мавая | неады́мавае | неады́мавыя | |
| неады́мавага | неады́мавай неады́мавае |
неады́мавага | неады́мавых | |
| неады́маваму | неады́мавай | неады́маваму | неады́мавым | |
| неады́мавы ( неады́мавага ( |
неады́мавую | неады́мавае | неады́мавыя ( неады́мавых ( |
|
| неады́мавым | неады́мавай неады́маваю |
неады́мавым | неады́мавымі | |
| неады́мавым | неады́мавай | неады́мавым | неады́мавых | |
Крыніцы:
неадыты́ўнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| неадыты́ўнасць | |
| неадыты́ўнасці | |
| неадыты́ўнасці | |
| неадыты́ўнасць | |
| неадыты́ўнасцю | |
| неадыты́ўнасці |
Крыніцы:
неадыты́ўны
прыметнік, адносны
| неадыты́ўны | неадыты́ўная | неадыты́ўнае | неадыты́ўныя | |
| неадыты́ўнага | неадыты́ўнай неадыты́ўнае |
неадыты́ўнага | неадыты́ўных | |
| неадыты́ўнаму | неадыты́ўнай | неадыты́ўнаму | неадыты́ўным | |
| неадыты́ўны ( неадыты́ўнага ( |
неадыты́ўную | неадыты́ўнае | неадыты́ўныя ( неадыты́ўных ( |
|
| неадыты́ўным | неадыты́ўнай неадыты́ўнаю |
неадыты́ўным | неадыты́ўнымі | |
| неадыты́ўным | неадыты́ўнай | неадыты́ўным | неадыты́ўных | |
Крыніцы:
неадэква́тна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| неадэква́тна | - | - |
Крыніцы:
неадэква́тнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| неадэква́тнасць | |
| неадэква́тнасці | |
| неадэква́тнасці | |
| неадэква́тнасць | |
| неадэква́тнасцю | |
| неадэква́тнасці |
Крыніцы:
неадэква́тны
прыметнік, якасны
| неадэква́тны | неадэква́тная | неадэква́тнае | неадэква́тныя | |
| неадэква́тнага | неадэква́тнай неадэква́тнае |
неадэква́тнага | неадэква́тных | |
| неадэква́тнаму | неадэква́тнай | неадэква́тнаму | неадэква́тным | |
| неадэква́тны ( неадэква́тнага ( |
неадэква́тную | неадэква́тнае | неадэква́тныя ( неадэква́тных ( |
|
| неадэква́тным | неадэква́тнай неадэква́тнаю |
неадэква́тным | неадэква́тнымі | |
| неадэква́тным | неадэква́тнай | неадэква́тным | неадэква́тных | |
Крыніцы:
неажыццё́ўлены
прыметнік, адносны
| неажыццё́ўлены | неажыццё́ўленая | неажыццё́ўленае | неажыццё́ўленыя | |
| неажыццё́ўленага | неажыццё́ўленай неажыццё́ўленае |
неажыццё́ўленага | неажыццё́ўленых | |
| неажыццё́ўленаму | неажыццё́ўленай | неажыццё́ўленаму | неажыццё́ўленым | |
| неажыццё́ўлены ( неажыццё́ўленага ( |
неажыццё́ўленую | неажыццё́ўленае | неажыццё́ўленыя ( неажыццё́ўленых ( |
|
| неажыццё́ўленым | неажыццё́ўленай неажыццё́ўленаю |
неажыццё́ўленым | неажыццё́ўленымі | |
| неажыццё́ўленым | неажыццё́ўленай | неажыццё́ўленым | неажыццё́ўленых | |
Крыніцы:
неажыццё́ўлены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
| неажыццё́ўлены | неажыццё́ўленая | неажыццё́ўленае | неажыццё́ўленыя | |
| неажыццё́ўленага | неажыццё́ўленай неажыццё́ўленае |
неажыццё́ўленага | неажыццё́ўленых | |
| неажыццё́ўленаму | неажыццё́ўленай | неажыццё́ўленаму | неажыццё́ўленым | |
| неажыццё́ўлены ( неажыццё́ўленага ( |
неажыццё́ўленую | неажыццё́ўленае | неажыццё́ўленыя ( неажыццё́ўленых ( |
|
| неажыццё́ўленым | неажыццё́ўленай неажыццё́ўленаю |
неажыццё́ўленым | неажыццё́ўленымі | |
| неажыццё́ўленым | неажыццё́ўленай | неажыццё́ўленым | неажыццё́ўленых | |
Крыніцы:
неажыццяві́масць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| неажыццяві́масць | |
| неажыццяві́масці | |
| неажыццяві́масці | |
| неажыццяві́масць | |
| неажыццяві́масцю | |
| неажыццяві́масці |
Крыніцы: