Клемянспо́лле
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Клемянспо́лле |
| Р. |
Клемянспо́лля |
| Д. |
Клемянспо́ллю |
| В. |
Клемянспо́лле |
| Т. |
Клемянспо́ллем |
| М. |
Клемянспо́ллі |
Кленаві́ца
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Кленаві́ца |
| Р. |
Кленаві́цы |
| Д. |
Кленаві́цы |
| В. |
Кленаві́цу |
| Т. |
Кленаві́цай Кленаві́цаю |
| М. |
Кленаві́цы |
кле́нічы
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
кле́нічы |
| Р. |
кле́нічаў |
| Д. |
кле́нічам |
| В. |
кле́нічы |
| Т. |
кле́нічамі |
| М. |
кле́нічах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Кле́нічы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Кле́нічы |
| Р. |
Кле́ніч |
| Д. |
Кле́нічам |
| В. |
Кле́нічы |
| Т. |
Кле́нічамі |
| М. |
Кле́нічах |
кле́нчанне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
кле́нчанне |
| Р. |
кле́нчання |
| Д. |
кле́нчанню |
| В. |
кле́нчанне |
| Т. |
кле́нчаннем |
| М. |
кле́нчанні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
кле́нчыць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
кле́нчу |
кле́нчым |
| 2-я ас. |
кле́нчыш |
кле́нчыце |
| 3-я ас. |
кле́нчыць |
кле́нчаць |
| Прошлы час |
| м. |
кле́нчыў |
кле́нчылі |
| ж. |
кле́нчыла |
| н. |
кле́нчыла |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
кле́нчачы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
клепану́ць
‘міргануць’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
клепану́ |
клепанё́м |
| 2-я ас. |
клепане́ш |
клепаняце́ |
| 3-я ас. |
клепане́ |
клепану́ць |
| Прошлы час |
| м. |
клепану́ў |
клепану́лі |
| ж. |
клепану́ла |
| н. |
клепану́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
клепані́ |
клепані́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
клепану́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Клепачы́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Клепачы́ |
| Р. |
Клепачо́ў |
| Д. |
Клепача́м |
| В. |
Клепачы́ |
| Т. |
Клепача́мі |
| М. |
Клепача́х |
кле́пер
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
кле́пер |
кле́перы |
| Р. |
кле́пера |
кле́пераў |
| Д. |
кле́перу |
кле́перам |
| В. |
кле́пера |
кле́пераў |
| Т. |
кле́перам |
кле́перамі |
| М. |
кле́перы |
кле́перах |
Крыніцы:
piskunou2012.