Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

заўча́сна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
заўча́сна	заўча́сней	-

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

заўча́снасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

заўча́сны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	заўча́сны	заўча́сная	заўча́снае	заўча́сныя
Р.	заўча́снага	заўча́снай заўча́снае	заўча́снага	заўча́сных
Д.	заўча́снаму	заўча́снай	заўча́снаму	заўча́сным
В.	заўча́сны (неадуш.) заўча́снага (адуш.)	заўча́сную	заўча́снае	заўча́сныя (неадуш.) заўча́сных (адуш.)
Т.	заўча́сным	заўча́снай заўча́снаю	заўча́сным	заўча́снымі
М.	заўча́сным	заўча́снай	заўча́сным	заўча́сных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

заўча́су

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
заўча́су	-	-

Крыніцы: piskunou2012.

заўчо́ра

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
заўчо́ра	-	-

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

заўчэ́сні

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	заўчэ́сні	заўчэ́сняя	заўчэ́сняе	заўчэ́снія
Р.	заўчэ́сняга	заўчэ́сняй заўчэ́сняе	заўчэ́сняга	заўчэ́сніх
Д.	заўчэ́сняму	заўчэ́сняй	заўчэ́сняму	заўчэ́снім
В.	заўчэ́сні (неадуш.) заўчэ́сняга (адуш.)	заўчэ́снюю	заўчэ́сняе	заўчэ́снія (неадуш.) заўчэ́сніх (адуш.)
Т.	заўчэ́снім	заўчэ́сняй заўчэ́сняю	заўчэ́снім	заўчэ́снімі
М.	заўчэ́снім	заўчэ́сняй	заўчэ́снім	заўчэ́сніх

Крыніцы: piskunou2012.

заўчэ́сня

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
заўчэ́сня	-	-

Крыніцы: piskunou2012.

за́ўшніца

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

заўю́чаны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	заўю́чаны	заўю́чаная	заўю́чанае	заўю́чаныя
Р.	заўю́чанага	заўю́чанай заўю́чанае	заўю́чанага	заўю́чаных
Д.	заўю́чанаму	заўю́чанай	заўю́чанаму	заўю́чаным
В.	заўю́чаны (неадуш.) заўю́чанага (адуш.)	заўю́чаную	заўю́чанае	заўю́чаныя (неадуш.) заўю́чаных (адуш.)
Т.	заўю́чаным	заўю́чанай заўю́чанаю	заўю́чаным	заўю́чанымі
М.	заўю́чаным	заўю́чанай	заўю́чаным	заўю́чаных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

заўю́чаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	заўю́чаны	заўю́чаная	заўю́чанае	заўю́чаныя
Р.	заўю́чанага	заўю́чанай заўю́чанае	заўю́чанага	заўю́чаных
Д.	заўю́чанаму	заўю́чанай	заўю́чанаму	заўю́чаным
В.	заўю́чаны (неадуш.) заўю́чанага (адуш.)	заўю́чаную	заўю́чанае	заўю́чаныя (неадуш.) заўю́чаных (адуш.)
Т.	заўю́чаным	заўю́чанай заўю́чанаю	заўю́чаным	заўю́чанымі
М.	заўю́чаным	заўю́чанай	заўю́чаным	заўю́чаных

Кароткая форма: заўю́чана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

Verbum