выстру́гваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
выстру́гваю |
выстру́гваем |
| 2-я ас. |
выстру́гваеш |
выстру́гваеце |
| 3-я ас. |
выстру́гвае |
выстру́гваюць |
| Прошлы час |
| м. |
выстру́гваў |
выстру́гвалі |
| ж. |
выстру́гвала |
| н. |
выстру́гвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
выстру́гвай |
выстру́гвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
выстру́гваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
вы́струнены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́струнены |
вы́струненая |
вы́струненае |
вы́струненыя |
| Р. |
вы́струненага |
вы́струненай вы́струненае |
вы́струненага |
вы́струненых |
| Д. |
вы́струненаму |
вы́струненай |
вы́струненаму |
вы́струненым |
| В. |
вы́струнены (неадуш.) вы́струненага (адуш.) |
вы́струненую |
вы́струненае |
вы́струненыя (неадуш.) вы́струненых (адуш.) |
| Т. |
вы́струненым |
вы́струненай вы́струненаю |
вы́струненым |
вы́струненымі |
| М. |
вы́струненым |
вы́струненай |
вы́струненым |
вы́струненых |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
вы́струнены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́струнены |
вы́струненая |
вы́струненае |
вы́струненыя |
| Р. |
вы́струненага |
вы́струненай вы́струненае |
вы́струненага |
вы́струненых |
| Д. |
вы́струненаму |
вы́струненай |
вы́струненаму |
вы́струненым |
| В. |
вы́струнены (неадуш.) вы́струненага (адуш.) |
вы́струненую |
вы́струненае |
вы́струненыя (неадуш.) вы́струненых (адуш.) |
| Т. |
вы́струненым |
вы́струненай вы́струненаю |
вы́струненым |
вы́струненымі |
| М. |
вы́струненым |
вы́струненай |
вы́струненым |
вы́струненых |
Кароткая форма: вы́струнена.
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
вы́струніцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́струнюся |
вы́струнімся |
| 2-я ас. |
вы́струнішся |
вы́струніцеся |
| 3-я ас. |
вы́струніцца |
вы́струняцца |
| Прошлы час |
| м. |
вы́струніўся |
вы́струніліся |
| ж. |
вы́струнілася |
| н. |
вы́струнілася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вы́струніся |
вы́струніцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́струніўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
вы́струніць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́струню |
вы́струнім |
| 2-я ас. |
вы́струніш |
вы́струніце |
| 3-я ас. |
вы́струніць |
вы́струняць |
| Прошлы час |
| м. |
вы́струніў |
вы́струнілі |
| ж. |
вы́струніла |
| н. |
вы́струніла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вы́струні |
вы́струніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́струніўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
вы́струнка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
вы́струнка |
| Р. |
вы́стрункі |
| Д. |
вы́струнцы |
| В. |
вы́струнку |
| Т. |
вы́стрункай вы́стрункаю |
| М. |
вы́струнцы |
Крыніцы:
piskunou2012.
выстру́ньвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
выстру́ньваюся |
выстру́ньваемся |
| 2-я ас. |
выстру́ньваешся |
выстру́ньваецеся |
| 3-я ас. |
выстру́ньваецца |
выстру́ньваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
выстру́ньваўся |
выстру́ньваліся |
| ж. |
выстру́ньвалася |
| н. |
выстру́ньвалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
выстру́ньвайся |
выстру́ньвайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
выстру́ньваючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
выстру́ньваць
‘загартоўваць, уладкоўваць, прыводзіць у парадак каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
выстру́ньваю |
выстру́ньваем |
| 2-я ас. |
выстру́ньваеш |
выстру́ньваеце |
| 3-я ас. |
выстру́ньвае |
выстру́ньваюць |
| Прошлы час |
| м. |
выстру́ньваў |
выстру́ньвалі |
| ж. |
выстру́ньвала |
| н. |
выстру́ньвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
выстру́ньвай |
выстру́ньвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
выстру́ньваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
выстрыга́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
выстрыга́нне |
| Р. |
выстрыга́ння |
| Д. |
выстрыга́нню |
| В. |
выстрыга́нне |
| Т. |
выстрыга́ннем |
| М. |
выстрыга́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.