генеты́чна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| генеты́чна |
- |
- |
Крыніцы:
piskunou2012.
генеты́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
генеты́чны |
генеты́чная |
генеты́чнае |
генеты́чныя |
| Р. |
генеты́чнага |
генеты́чнай генеты́чнае |
генеты́чнага |
генеты́чных |
| Д. |
генеты́чнаму |
генеты́чнай |
генеты́чнаму |
генеты́чным |
| В. |
генеты́чны (неадуш.) генеты́чнага (адуш.) |
генеты́чную |
генеты́чнае |
генеты́чныя (неадуш.) генеты́чных (адуш.) |
| Т. |
генеты́чным |
генеты́чнай генеты́чнаю |
генеты́чным |
генеты́чнымі |
| М. |
генеты́чным |
генеты́чнай |
генеты́чным |
генеты́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ге́ній
‘чалавек з такой адоранасцю’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ге́ній |
ге́ніі |
| Р. |
ге́нія |
ге́ніяў |
| Д. |
ге́нію |
ге́ніям |
| В. |
ге́нія |
ге́ніяў |
| Т. |
ге́ніем |
ге́ніямі |
| М. |
ге́нію |
ге́ніях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ге́ній
‘самая высокая адоранасць чалавека’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ге́ній |
| Р. |
ге́нію |
| Д. |
ге́нію |
| В. |
ге́ній |
| Т. |
ге́ніем |
| М. |
ге́ніі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
геніта́ліі
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
геніта́ліі |
| Р. |
геніталіяў |
| Д. |
геніталіям |
| В. |
геніта́ліі |
| Т. |
геніталіямі |
| М. |
геніталіях |
Крыніцы:
piskunou2012.
геніты́ў
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
геніты́ў |
геніты́вы |
| Р. |
геніты́ва |
геніты́ваў |
| Д. |
геніты́ву |
геніты́вам |
| В. |
геніты́ў |
геніты́вы |
| Т. |
геніты́вам |
геніты́вамі |
| М. |
геніты́ве |
геніты́вах |
Крыніцы:
piskunou2012.