Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

італья́нец

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. італья́нец італья́нцы
Р. італья́нца італья́нцаў
Д. італья́нцу італья́нцам
В. італья́нца італья́нцаў
Т. італья́нцам італья́нцамі
М. італья́нцу італья́нцах

Крыніцы: nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

італья́нка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. італья́нка італья́нкі
Р. італья́нкі італья́нак
Д. італья́нцы італья́нкам
В. італья́нку італья́нак
Т. італья́нкай
італья́нкаю		 італья́нкамі
М. італья́нцы італья́нках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

італья́нска-белару́скі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. італья́нска-белару́скі італья́нска-белару́ская італья́нска-белару́скае італья́нска-белару́скія
Р. італья́нска-белару́скага італья́нска-белару́скай
італья́нска-белару́скае		 італья́нска-белару́скага італья́нска-белару́скіх
Д. італья́нска-белару́скаму італья́нска-белару́скай італья́нска-белару́скаму італья́нска-белару́скім
В. італья́нска-белару́скі (неадуш.)
італья́нска-белару́скага (адуш.)		 італья́нска-белару́скую італья́нска-белару́скае італья́нска-белару́скія (неадуш.)
італья́нска-белару́скіх (адуш.)
Т. італья́нска-белару́скім італья́нска-белару́скай
італья́нска-белару́скаю		 італья́нска-белару́скім італья́нска-белару́скімі
М. італья́нска-белару́скім італья́нска-белару́скай італья́нска-белару́скім італья́нска-белару́скіх

Крыніцы: piskunou2012.

італья́нска-ру́скі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. італья́нска-ру́скі італья́нска-ру́ская італья́нска-ру́скае італья́нска-ру́скія
Р. італья́нска-ру́скага італья́нска-ру́скай
італья́нска-ру́скае		 італья́нска-ру́скага італья́нска-ру́скіх
Д. італья́нска-ру́скаму італья́нска-ру́скай італья́нска-ру́скаму італья́нска-ру́скім
В. італья́нска-ру́скі (неадуш.)
італья́нска-ру́скага (адуш.)		 італья́нска-ру́скую італья́нска-ру́скае італья́нска-ру́скія (неадуш.)
італья́нска-ру́скіх (адуш.)
Т. італья́нска-ру́скім італья́нска-ру́скай
італья́нска-ру́скаю		 італья́нска-ру́скім італья́нска-ру́скімі
М. італья́нска-ру́скім італья́нска-ру́скай італья́нска-ру́скім італья́нска-ру́скіх

Крыніцы: piskunou2012.

італья́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. італья́нскі італья́нская італья́нскае італья́нскія
Р. італья́нскага італья́нскай
італья́нскае		 італья́нскага італья́нскіх
Д. італья́нскаму італья́нскай італья́нскаму італья́нскім
В. італья́нскі (неадуш.)
італья́нскага (адуш.)		 італья́нскую італья́нскае італья́нскія (неадуш.)
італья́нскіх (адуш.)
Т. італья́нскім італья́нскай
італья́нскаю		 італья́нскім італья́нскімі
М. італья́нскім італья́нскай італья́нскім італья́нскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

італья́нчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. італья́нчык італья́нчыкі
Р. італья́нчыка італья́нчыкаў
Д. італья́нчыку італья́нчыкам
В. італья́нчыка італья́нчыкаў
Т. італья́нчыкам італья́нчыкамі
М. італья́нчыку італья́нчыках

Крыніцы: piskunou2012.

і́трыевы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. і́трыевы і́трыевая і́трыевае і́трыевыя
Р. і́трыевага і́трыевай
і́трыевае		 і́трыевага і́трыевых
Д. і́трыеваму і́трыевай і́трыеваму і́трыевым
В. і́трыевы (неадуш.)
і́трыевага (адуш.)		 і́трыевую і́трыевае і́трыевыя (неадуш.)
і́трыевых (адуш.)
Т. і́трыевым і́трыевай
і́трыеваю		 і́трыевым і́трыевымі
М. і́трыевым і́трыевай і́трыевым і́трыевых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

і́трый

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. і́трый
Р. і́трыю
Д. і́трыю
В. і́трый
Т. і́трыем
М. і́трыі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

ітэльме́н

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ітэльме́н ітэльме́ны
Р. ітэльме́на ітэльме́наў
Д. ітэльме́ну ітэльме́нам
В. ітэльме́на ітэльме́наў
Т. ітэльме́нам ітэльме́намі
М. ітэльме́не ітэльме́нах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, tsblm1996, tsbm1984.

ітэльме́нка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ітэльме́нка ітэльме́нкі
Р. ітэльме́нкі ітэльме́нак
Д. ітэльме́нцы ітэльме́нкам
В. ітэльме́нку ітэльме́нак
Т. ітэльме́нкай
ітэльме́нкаю		 ітэльме́нкамі
М. ітэльме́нцы ітэльме́нках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, tsblm1996, tsbm1984.