кіто́вы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
кіто́вы |
кіто́вая |
кіто́вае |
кіто́выя |
| Р. |
кіто́вага |
кіто́вай кіто́вае |
кіто́вага |
кіто́вых |
| Д. |
кіто́ваму |
кіто́вай |
кіто́ваму |
кіто́вым |
| В. |
кіто́вы (неадуш.) кіто́вага (адуш.) |
кіто́вую |
кіто́вае |
кіто́выя (неадуш.) кіто́вых (адуш.) |
| Т. |
кіто́вым |
кіто́вай кіто́ваю |
кіто́вым |
кіто́вымі |
| М. |
кіто́вым |
кіто́вай |
кіто́вым |
кіто́вых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
кіто́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
кіто́ўка |
кіто́ўкі |
| Р. |
кіто́ўкі |
кіто́вак |
| Д. |
кіто́ўцы |
кіто́ўкам |
| В. |
кіто́ўку |
кіто́ўкі |
| Т. |
кіто́ўкай кіто́ўкаю |
кіто́ўкамі |
| М. |
кіто́ўцы |
кіто́ўках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
кі́ў
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
кі́ў |
ківы́ |
| Р. |
кі́ва |
ківо́ў |
| Д. |
кі́ву |
ківа́м |
| В. |
кі́ў |
ківы́ |
| Т. |
кі́вам |
ківа́мі |
| М. |
кі́ве |
ківа́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
кіўну́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
кіўну́ся |
кіўнё́мся |
| 2-я ас. |
кіўне́шся |
кіўняце́ся |
| 3-я ас. |
кіўне́цца |
кіўну́цца |
| Прошлы час |
| м. |
кіўну́ўся |
кіўну́ліся |
| ж. |
кіўну́лася |
| н. |
кіўну́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
кіўні́ся |
кіўні́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
кіўну́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
кіўну́ць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
кіўну́ |
кіўнё́м |
| 2-я ас. |
кіўне́ш |
кіўняце́ |
| 3-я ас. |
кіўне́ |
кіўну́ць |
| Прошлы час |
| м. |
кіўну́ў |
кіўну́лі |
| ж. |
кіўну́ла |
| н. |
кіўну́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
кіўні́ |
кіўні́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
кіўну́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
кіфа́ра
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
кіфа́ра |
кіфа́ры |
| Р. |
кіфа́ры |
кіфа́р |
| Д. |
кіфа́ры |
кіфа́рам |
| В. |
кіфа́ру |
кіфа́ры |
| Т. |
кіфа́рай кіфа́раю |
кіфа́рамі |
| М. |
кіфа́ры |
кіфа́рах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
кіфаскаліё́з
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
кіфаскаліё́з |
кіфаскаліё́зы |
| Р. |
кіфаскаліё́зу |
кіфаскаліё́заў |
| Д. |
кіфаскаліё́зу |
кіфаскаліё́зам |
| В. |
кіфаскаліё́з |
кіфаскаліё́зы |
| Т. |
кіфаскаліё́зам |
кіфаскаліё́замі |
| М. |
кіфаскаліё́зе |
кіфаскаліё́зах |
Крыніцы:
piskunou2012.
кіфо́з
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
кіфо́з |
кіфо́зы |
| Р. |
кіфо́зу |
кіфо́заў |
| Д. |
кіфо́зу |
кіфо́зам |
| В. |
кіфо́з |
кіфо́зы |
| Т. |
кіфо́зам |
кіфо́замі |
| М. |
кіфо́зе |
кіфо́зах |
Крыніцы:
piskunou2012.