Verbum

анлайнавы слоўнік

сіняку́дры

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	сіняку́дры	сіняку́драя	сіняку́драе	сіняку́дрыя
Р.	сіняку́драга	сіняку́драй сіняку́драе	сіняку́драга	сіняку́дрых
Д.	сіняку́драму	сіняку́драй	сіняку́драму	сіняку́дрым
В.	сіняку́дры (неадуш.) сіняку́драга (адуш.)	сіняку́друю	сіняку́драе	сіняку́дрыя (неадуш.) сіняку́дрых (адуш.)
Т.	сіняку́дрым	сіняку́драй сіняку́драю	сіняку́дрым	сіняку́дрымі
М.	сіняку́дрым	сіняку́драй	сіняку́дрым	сіняку́дрых

Крыніцы: piskunou2012.

Сіняло́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

сіняло́мкасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

Сіня́ны

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

сіняпё́с

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

сіня́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

Сіня́ўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

сіня́ўскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	сіня́ўскі	сіня́ўская	сіня́ўскае	сіня́ўскія
Р.	сіня́ўскага	сіня́ўскай сіня́ўскае	сіня́ўскага	сіня́ўскіх
Д.	сіня́ўскаму	сіня́ўскай	сіня́ўскаму	сіня́ўскім
В.	сіня́ўскі (неадуш.) сіня́ўскага (адуш.)	сіня́ўскую	сіня́ўскае	сіня́ўскія (неадуш.) сіня́ўскіх (адуш.)
Т.	сіня́ўскім	сіня́ўскай сіня́ўскаю	сіня́ўскім	сіня́ўскімі
М.	сіня́ўскім	сіня́ўскай	сіня́ўскім	сіня́ўскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Сіня́ўшчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

сіняхво́стка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.