Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

індывідуалізава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. індывідуалізу́ю індывідуалізу́ем
2-я ас. індывідуалізу́еш індывідуалізу́еце
3-я ас. індывідуалізу́е індывідуалізу́юць
Прошлы час
м. індывідуалізава́ў індывідуалізава́лі
ж. індывідуалізава́ла
н. індывідуалізава́ла
Загадны лад
2-я ас. індывідуалізу́й індывідуалізу́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час індывідуалізава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

індывідуаліза́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. індывідуаліза́цыя
Р. індывідуаліза́цыі
Д. індывідуаліза́цыі
В. індывідуаліза́цыю
Т. індывідуаліза́цыяй
індывідуаліза́цыяю
М. індывідуаліза́цыі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

індывідуалі́зм

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. індывідуалі́зм
Р. індывідуалі́зму
Д. індывідуалі́зму
В. індывідуалі́зм
Т. індывідуалі́змам
М. індывідуалі́зме

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

індывідуалі́ст

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. індывідуалі́ст індывідуалі́сты
Р. індывідуалі́ста індывідуалі́стаў
Д. індывідуалі́сту індывідуалі́стам
В. індывідуалі́ста індывідуалі́стаў
Т. індывідуалі́стам індывідуалі́стамі
М. індывідуалі́сце індывідуалі́стах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

індывідуалі́стка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. індывідуалі́стка індывідуалі́сткі
Р. індывідуалі́сткі індывідуалі́стак
Д. індывідуалі́стцы індывідуалі́сткам
В. індывідуалі́стку індывідуалі́стак
Т. індывідуалі́сткай
індывідуалі́сткаю
індывідуалі́сткамі
М. індывідуалі́стцы індывідуалі́стках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

індывідуалісты́чна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
індывідуалісты́чна - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

індывідуалісты́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. індывідуалісты́чны індывідуалісты́чная індывідуалісты́чнае індывідуалісты́чныя
Р. індывідуалісты́чнага індывідуалісты́чнай
індывідуалісты́чнае
індывідуалісты́чнага індывідуалісты́чных
Д. індывідуалісты́чнаму індывідуалісты́чнай індывідуалісты́чнаму індывідуалісты́чным
В. індывідуалісты́чны (неадуш.)
індывідуалісты́чнага (адуш.)
індывідуалісты́чную індывідуалісты́чнае індывідуалісты́чныя (неадуш.)
індывідуалісты́чных (адуш.)
Т. індывідуалісты́чным індывідуалісты́чнай
індывідуалісты́чнаю
індывідуалісты́чным індывідуалісты́чнымі
М. індывідуалісты́чным індывідуалісты́чнай індывідуалісты́чным індывідуалісты́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

індывідуалі́сцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. індывідуалі́сцкі індывідуалі́сцкая індывідуалі́сцкае індывідуалі́сцкія
Р. індывідуалі́сцкага індывідуалі́сцкай
індывідуалі́сцкае
індывідуалі́сцкага індывідуалі́сцкіх
Д. індывідуалі́сцкаму індывідуалі́сцкай індывідуалі́сцкаму індывідуалі́сцкім
В. індывідуалі́сцкі (неадуш.)
індывідуалі́сцкага (адуш.)
індывідуалі́сцкую індывідуалі́сцкае індывідуалі́сцкія (неадуш.)
індывідуалі́сцкіх (адуш.)
Т. індывідуалі́сцкім індывідуалі́сцкай
індывідуалі́сцкаю
індывідуалі́сцкім індывідуалі́сцкімі
М. індывідуалі́сцкім індывідуалі́сцкай індывідуалі́сцкім індывідуалі́сцкіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

індывідуа́льна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
індывідуа́льна - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

індывідуа́льнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. індывідуа́льнасць
Р. індывідуа́льнасці
Д. індывідуа́льнасці
В. індывідуа́льнасць
Т. індывідуа́льнасцю
М. індывідуа́льнасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.