індывідуалі́стка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| індывідуалі́стка | індывідуалі́сткі | |
| індывідуалі́сткі | індывідуалі́стак | |
| індывідуалі́стцы | індывідуалі́сткам | |
| індывідуалі́стку | індывідуалі́стак | |
| індывідуалі́сткай індывідуалі́сткаю |
індывідуалі́сткамі | |
| індывідуалі́стцы | індывідуалі́стках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)