дыскутава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дыскутава́ны |
дыскутава́ная |
дыскутава́нае |
дыскутава́ныя |
| Р. |
дыскутава́нага |
дыскутава́най дыскутава́нае |
дыскутава́нага |
дыскутава́ных |
| Д. |
дыскутава́наму |
дыскутава́най |
дыскутава́наму |
дыскутава́ным |
| В. |
дыскутава́ны (неадуш.) дыскутава́нага (адуш.) |
дыскутава́ную |
дыскутава́нае |
дыскутава́ныя (неадуш.) дыскутава́ных (адуш.) |
| Т. |
дыскутава́ным |
дыскутава́най дыскутава́наю |
дыскутава́ным |
дыскутава́нымі |
| М. |
дыскутава́ным |
дыскутава́най |
дыскутава́ным |
дыскутава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
дыскутава́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
дыскуту́ецца |
дыскуту́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
дыскутава́ўся |
дыскутава́ліся |
| ж. |
дыскутава́лася |
| н. |
дыскутава́лася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
дыскутава́ць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дыскуту́ю |
дыскуту́ем |
| 2-я ас. |
дыскуту́еш |
дыскуту́еце |
| 3-я ас. |
дыскуту́е |
дыскуту́юць |
| Прошлы час |
| м. |
дыскутава́ў |
дыскутава́лі |
| ж. |
дыскутава́ла |
| н. |
дыскутава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дыскуту́й |
дыскуту́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
дыскуту́ючы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
дыскута́нт
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дыскута́нт |
дыскута́нты |
| Р. |
дыскута́нта |
дыскута́нтаў |
| Д. |
дыскута́нту |
дыскута́нтам |
| В. |
дыскута́нта |
дыскута́нтаў |
| Т. |
дыскута́нтам |
дыскута́нтамі |
| М. |
дыскута́нце |
дыскута́нтах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsbm1984.
дыскута́нтка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дыскута́нтка |
дыскута́нткі |
| Р. |
дыскута́нткі |
дыскута́нтак |
| Д. |
дыскута́нтцы |
дыскута́нткам |
| В. |
дыскута́нтку |
дыскута́нтак |
| Т. |
дыскута́нткай дыскута́нткаю |
дыскута́нткамі |
| М. |
дыскута́нтцы |
дыскута́нтках |
Крыніцы:
piskunou2012.
дыск-жаке́й
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дыск-жаке́й |
дыск-жаке́і |
| Р. |
дыск-жаке́я |
дыск-жаке́яў |
| Д. |
дыск-жаке́ю |
дыск-жаке́ям |
| В. |
дыск-жаке́я |
дыск-жаке́яў |
| Т. |
дыск-жаке́ем |
дыск-жаке́ямі |
| М. |
дыск-жаке́ю |
дыск-жаке́ях |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
дыск-жаке́йскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дыск-жаке́йскі |
дыск-жаке́йская |
дыск-жаке́йскае |
дыск-жаке́йскія |
| Р. |
дыск-жаке́йскага |
дыск-жаке́йскай дыск-жаке́йскае |
дыск-жаке́йскага |
дыск-жаке́йскіх |
| Д. |
дыск-жаке́йскаму |
дыск-жаке́йскай |
дыск-жаке́йскаму |
дыск-жаке́йскім |
| В. |
дыск-жаке́йскі (неадуш.) дыск-жаке́йскага (адуш.) |
дыск-жаке́йскую |
дыск-жаке́йскае |
дыск-жаке́йскія (неадуш.) дыск-жаке́йскіх (адуш.) |
| Т. |
дыск-жаке́йскім |
дыск-жаке́йскай дыск-жаке́йскаю |
дыск-жаке́йскім |
дыск-жаке́йскімі |
| М. |
дыск-жаке́йскім |
дыск-жаке́йскай |
дыск-жаке́йскім |
дыск-жаке́йскіх |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
дыслакава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дыслакава́ны |
дыслакава́ная |
дыслакава́нае |
дыслакава́ныя |
| Р. |
дыслакава́нага |
дыслакава́най дыслакава́нае |
дыслакава́нага |
дыслакава́ных |
| Д. |
дыслакава́наму |
дыслакава́най |
дыслакава́наму |
дыслакава́ным |
| В. |
дыслакава́ны (неадуш.) дыслакава́нага (адуш.) |
дыслакава́ную |
дыслакава́нае |
дыслакава́ныя (неадуш.) дыслакава́ных (адуш.) |
| Т. |
дыслакава́ным |
дыслакава́най дыслакава́наю |
дыслакава́ным |
дыслакава́нымі |
| М. |
дыслакава́ным |
дыслакава́най |
дыслакава́ным |
дыслакава́ных |
Кароткая форма: дыслакава́на.
Крыніцы:
piskunou2012.
дыслакава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дыслакава́ны |
дыслакава́ная |
дыслакава́нае |
дыслакава́ныя |
| Р. |
дыслакава́нага |
дыслакава́най дыслакава́нае |
дыслакава́нага |
дыслакава́ных |
| Д. |
дыслакава́наму |
дыслакава́най |
дыслакава́наму |
дыслакава́ным |
| В. |
дыслакава́ны (неадуш.) дыслакава́нага (адуш.) |
дыслакава́ную |
дыслакава́нае |
дыслакава́ныя (неадуш.) дыслакава́ных (адуш.) |
| Т. |
дыслакава́ным |
дыслакава́най дыслакава́наю |
дыслакава́ным |
дыслакава́нымі |
| М. |
дыслакава́ным |
дыслакава́най |
дыслакава́ным |
дыслакава́ных |
Кароткая форма: дыслакава́на.
Крыніцы:
piskunou2012.
дыслакава́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дыслаку́юся |
дыслаку́емся |
| 2-я ас. |
дыслаку́ешся |
дыслаку́ецеся |
| 3-я ас. |
дыслаку́ецца |
дыслаку́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
дыслакава́ўся |
дыслакава́ліся |
| ж. |
дыслакава́лася |
| н. |
дыслакава́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дыслаку́йся |
дыслаку́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
дыслаку́ючыся |
Іншыя варыянты:
дыслацы́равацца.
Крыніцы:
piskunou2012.