дадра́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дадра́ны |
дадра́ная |
дадра́нае |
дадра́ныя |
| Р. |
дадра́нага |
дадра́най дадра́нае |
дадра́нага |
дадра́ных |
| Д. |
дадра́наму |
дадра́най |
дадра́наму |
дадра́ным |
| В. |
дадра́ны (неадуш.) дадра́нага (адуш.) |
дадра́ную |
дадра́нае |
дадра́ныя (неадуш.) дадра́ных (адуш.) |
| Т. |
дадра́ным |
дадра́най дадра́наю |
дадра́ным |
дадра́нымі |
| М. |
дадра́ным |
дадра́най |
дадра́ным |
дадра́ных |
Кароткая форма: дадра́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
дадра́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
дадзярэ́цца |
дадзяру́цца |
| Прошлы час |
| м. |
дадра́ўся |
дадра́ліся |
| ж. |
дадра́лася |
| н. |
дадра́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
дадра́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дадзяру́ |
дадзяро́м |
| 2-я ас. |
дадзярэ́ш |
дадзераце́ |
| 3-я ас. |
дадзярэ́ |
дадзяру́ць |
| Прошлы час |
| м. |
дадра́ў |
дадра́лі |
| ж. |
дадра́ла |
| н. |
дадра́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дадзяры́ |
дадзяры́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
дадра́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дадрукава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дадрукава́нне |
| Р. |
дадрукава́ння |
| Д. |
дадрукава́нню |
| В. |
дадрукава́нне |
| Т. |
дадрукава́ннем |
| М. |
дадрукава́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsblm1996.
дадрукава́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дадрукава́ны |
дадрукава́ная |
дадрукава́нае |
дадрукава́ныя |
| Р. |
дадрукава́нага |
дадрукава́най дадрукава́нае |
дадрукава́нага |
дадрукава́ных |
| Д. |
дадрукава́наму |
дадрукава́най |
дадрукава́наму |
дадрукава́ным |
| В. |
дадрукава́ны (неадуш.) дадрукава́нага (адуш.) |
дадрукава́ную |
дадрукава́нае |
дадрукава́ныя (неадуш.) дадрукава́ных (адуш.) |
| Т. |
дадрукава́ным |
дадрукава́най дадрукава́наю |
дадрукава́ным |
дадрукава́нымі |
| М. |
дадрукава́ным |
дадрукава́най |
дадрукава́ным |
дадрукава́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
дадрукава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дадрукава́ны |
дадрукава́ная |
дадрукава́нае |
дадрукава́ныя |
| Р. |
дадрукава́нага |
дадрукава́най дадрукава́нае |
дадрукава́нага |
дадрукава́ных |
| Д. |
дадрукава́наму |
дадрукава́най |
дадрукава́наму |
дадрукава́ным |
| В. |
дадрукава́ны (неадуш.) дадрукава́нага (адуш.) |
дадрукава́ную |
дадрукава́нае |
дадрукава́ныя (неадуш.) дадрукава́ных (адуш.) |
| Т. |
дадрукава́ным |
дадрукава́най дадрукава́наю |
дадрукава́ным |
дадрукава́нымі |
| М. |
дадрукава́ным |
дадрукава́най |
дадрукава́ным |
дадрукава́ных |
Кароткая форма: дадрукава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
дадрукава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дадруку́ю |
дадруку́ем |
| 2-я ас. |
дадруку́еш |
дадруку́еце |
| 3-я ас. |
дадруку́е |
дадруку́юць |
| Прошлы час |
| м. |
дадрукава́ў |
дадрукава́лі |
| ж. |
дадрукава́ла |
| н. |
дадрукава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дадруку́й |
дадруку́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
дадрукава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дадруко́ўванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дадруко́ўванне |
| Р. |
дадруко́ўвання |
| Д. |
дадруко́ўванню |
| В. |
дадруко́ўванне |
| Т. |
дадруко́ўваннем |
| М. |
дадруко́ўванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
дадруко́ўвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
дадруко́ўваецца |
дадруко́ўваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
дадруко́ўваўся |
дадруко́ўваліся |
| ж. |
дадруко́ўвалася |
| н. |
дадруко́ўвалася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
дадруко́ўваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дадруко́ўваю |
дадруко́ўваем |
| 2-я ас. |
дадруко́ўваеш |
дадруко́ўваеце |
| 3-я ас. |
дадруко́ўвае |
дадруко́ўваюць |
| Прошлы час |
| м. |
дадруко́ўваў |
дадруко́ўвалі |
| ж. |
дадруко́ўвала |
| н. |
дадруко́ўвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дадруко́ўвай |
дадруко́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
дадруко́ўваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.