Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

адкампілява́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. адкампілява́ны адкампілява́ная адкампілява́нае адкампілява́ныя
Р. адкампілява́нага адкампілява́най
адкампілява́нае
адкампілява́нага адкампілява́ных
Д. адкампілява́наму адкампілява́най адкампілява́наму адкампілява́ным
В. адкампілява́ны
адкампілява́нага
адкампілява́ную адкампілява́нае адкампілява́ныя
Т. адкампілява́ным адкампілява́най
адкампілява́наю
адкампілява́ным адкампілява́нымі
М. адкампілява́ным адкампілява́най адкампілява́ным адкампілява́ных

Кароткая форма: адкампілява́на.

адканапа́ціцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. адканапа́ціцца адканапа́цяцца
Прошлы час
м. адканапа́ціўся адканапа́ціліся
ж. адканапа́цілася
н. адканапа́цілася

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.

адканапа́ціць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. адканапа́чу адканапа́цім
2-я ас. адканапа́ціш адканапа́ціце
3-я ас. адканапа́ціць адканапа́цяць
Прошлы час
м. адканапа́ціў адканапа́цілі
ж. адканапа́ціла
н. адканапа́ціла
Загадны лад
2-я ас. адканапа́ць адканапа́цьце
Дзеепрыслоўе
прош. час адканапа́ціўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

адканапа́чаны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. адканапа́чаны адканапа́чаная адканапа́чанае адканапа́чаныя
Р. адканапа́чанага адканапа́чанай
адканапа́чанае
адканапа́чанага адканапа́чаных
Д. адканапа́чанаму адканапа́чанай адканапа́чанаму адканапа́чаным
В. адканапа́чаны (неадуш.)
адканапа́чанага (адуш.)
адканапа́чаную адканапа́чанае адканапа́чаныя (неадуш.)
адканапа́чаных (адуш.)
Т. адканапа́чаным адканапа́чанай
адканапа́чанаю
адканапа́чаным адканапа́чанымі
М. адканапа́чаным адканапа́чанай адканапа́чаным адканапа́чаных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

адканапа́чаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. адканапа́чаны адканапа́чаная адканапа́чанае адканапа́чаныя
Р. адканапа́чанага адканапа́чанай
адканапа́чанае
адканапа́чанага адканапа́чаных
Д. адканапа́чанаму адканапа́чанай адканапа́чанаму адканапа́чаным
В. адканапа́чаны (неадуш.)
адканапа́чанага (адуш.)
адканапа́чаную адканапа́чанае адканапа́чаныя (неадуш.)
адканапа́чаных (адуш.)
Т. адканапа́чаным адканапа́чанай
адканапа́чанаю
адканапа́чаным адканапа́чанымі
М. адканапа́чаным адканапа́чанай адканапа́чаным адканапа́чаных

Кароткая форма: адканапа́чана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

адканапа́чвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. адканапа́чваецца адканапа́чваюцца
Прошлы час
м. адканапа́чваўся адканапа́чваліся
ж. адканапа́чвалася
н. адканапа́чвалася

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

адканапа́чваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. адканапа́чваю адканапа́чваем
2-я ас. адканапа́чваеш адканапа́чваеце
3-я ас. адканапа́чвае адканапа́чваюць
Прошлы час
м. адканапа́чваў адканапа́чвалі
ж. адканапа́чвала
н. адканапа́чвала
Загадны лад
2-я ас. адканапа́чвай адканапа́чвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час адканапа́чваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

адканваява́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. адканваява́ны адканваява́ная адканваява́нае адканваява́ныя
Р. адканваява́нага адканваява́най
адканваява́нае
адканваява́нага адканваява́ных
Д. адканваява́наму адканваява́най адканваява́наму адканваява́ным
В. адканваява́ны (неадуш.)
адканваява́нага (адуш.)
адканваява́ную адканваява́нае адканваява́ныя (неадуш.)
адканваява́ных (адуш.)
Т. адканваява́ным адканваява́най
адканваява́наю
адканваява́ным адканваява́нымі
М. адканваява́ным адканваява́най адканваява́ным адканваява́ных

Крыніцы: piskunou2012.

адканваява́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. адканваява́ны адканваява́ная адканваява́нае адканваява́ныя
Р. адканваява́нага адканваява́най
адканваява́нае
адканваява́нага адканваява́ных
Д. адканваява́наму адканваява́най адканваява́наму адканваява́ным
В. адканваява́ны (неадуш.)
адканваява́нага (адуш.)
адканваява́ную адканваява́нае адканваява́ныя (неадуш.)
адканваява́ных (адуш.)
Т. адканваява́ным адканваява́най
адканваява́наю
адканваява́ным адканваява́нымі
М. адканваява́ным адканваява́най адканваява́ным адканваява́ных

Крыніцы: piskunou2012.

адканваява́ць

‘адвесці, даставіць пад канвоем каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. адканваю́ю адканваю́ем
2-я ас. адканваю́еш адканваю́еце
3-я ас. адканваю́е адканваю́юць
Прошлы час
м. адканваява́ў адканваява́лі
ж. адканваява́ла
н. адканваява́ла
Загадны лад
2-я ас. адканваю́й адканваю́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час адканваява́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.