адка́звацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адка́зваюся |
адка́зваемся |
| 2-я ас. |
адка́зваешся |
адка́зваецеся |
| 3-я ас. |
адка́зваецца |
адка́зваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
адка́зваўся |
адка́зваліся |
| ж. |
адка́звалася |
| н. |
адка́звалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адка́звайся |
адка́звайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
адка́зваючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
адка́зваць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адка́зваю |
адка́зваем |
| 2-я ас. |
адка́зваеш |
адка́зваеце |
| 3-я ас. |
адка́звае |
адка́зваюць |
| Прошлы час |
| м. |
адка́зваў |
адка́звалі |
| ж. |
адка́звала |
| н. |
адка́звала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адка́звай |
адка́звайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
адка́зваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адказе́ліцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адказе́люся |
адказе́лімся |
| 2-я ас. |
адказе́лішся |
адказе́ліцеся |
| 3-я ас. |
адказе́ліцца |
адказе́ляцца |
| Прошлы час |
| м. |
адказе́ліўся |
адказе́ліліся |
| ж. |
адказе́лілася |
| н. |
адказе́лілася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адказе́лься |
адказе́льцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
адказе́ліўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
адка́зна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| адка́зна |
адка́зней |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
адка́знасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
адка́знасць |
| Р. |
адка́знасці |
| Д. |
адка́знасці |
| В. |
адка́знасць |
| Т. |
адка́знасцю |
| М. |
адка́знасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адка́знік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
адка́знік |
адка́знікі |
| Р. |
адка́зніка |
адка́знікаў |
| Д. |
адка́зніку |
адка́знікам |
| В. |
адка́зніка |
адка́знікаў |
| Т. |
адка́знікам |
адка́знікамі |
| М. |
адка́зніку |
адка́зніках |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.
адка́зніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
адка́зніца |
адка́зніцы |
| Р. |
адка́зніцы |
адка́зніц |
| Д. |
адка́зніцы |
адка́зніцам |
| В. |
адка́зніцу |
адка́зніц |
| Т. |
адка́зніцай адка́зніцаю |
адка́зніцамі |
| М. |
адка́зніцы |
адка́зніцах |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.
адка́зніцтва
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
адка́зніцтва |
| Р. |
адка́зніцтва |
| Д. |
адка́зніцтву |
| В. |
адка́зніцтва |
| Т. |
адка́зніцтвам |
| М. |
адка́зніцтве |
Крыніцы:
piskunou2012.
адка́зны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адка́зны |
адка́зная |
адка́знае |
адка́зныя |
| Р. |
адка́знага |
адка́знай адка́знае |
адка́знага |
адка́зных |
| Д. |
адка́знаму |
адка́знай |
адка́знаму |
адка́зным |
| В. |
адка́зны (неадуш.) адка́знага (адуш.) |
адка́зную |
адка́знае |
адка́зныя (неадуш.) адка́зных (адуш.) |
| Т. |
адка́зным |
адка́знай адка́знаю |
адка́зным |
адка́знымі |
| М. |
адка́зным |
адка́знай |
адка́зным |
адка́зных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.