Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвдеёжзілмноруыэюя-

гу́пі

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, нескланяльны

адз. мн.
Н. гу́пі гу́пі
Р. гу́пі гу́пі
Д. гу́пі гу́пі
В. гу́пі гу́пі
Т. гу́пі гу́пі
М. гу́пі гу́пі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

гу́пкаць

‘глуха стукаць у што-небудзь’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. гу́пкаю гу́пкаем
2-я ас. гу́пкаеш гу́пкаеце
3-я ас. гу́пкае гу́пкаюць
Прошлы час
м. гу́пкаў гу́пкалі
ж. гу́пкала
н. гу́пкала
Загадны лад
2-я ас. гу́пкай гу́пкайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час гу́пкаючы

Крыніцы: piskunou2012.

гу́пнуцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. гу́пнуся гу́пнемся
2-я ас. гу́пнешся гу́пнецеся
3-я ас. гу́пнецца гу́пнуцца
Прошлы час
м. гу́пнуўся гу́пнуліся
ж. гу́пнулася
н. гу́пнулася
Загадны лад
2-я ас. гу́пніся гу́пніцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час гу́пнуўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

гу́пнуць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. гу́пну гу́пнем
2-я ас. гу́пнеш гу́пнеце
3-я ас. гу́пне гу́пнуць
Прошлы час
м. гу́пнуў гу́пнулі
ж. гу́пнула
н. гу́пнула
Загадны лад
2-я ас. гу́пні гу́пніце
Дзеепрыслоўе
прош. час гу́пнуўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

гу́ра

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. гу́ра гу́ры
Р. гу́ры гу́р
Д. гу́ры гу́рам
В. гу́ру гу́ры
Т. гу́рай
гу́раю		 гу́рамі
М. гу́ры гу́рах

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

Гуракі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Гуракі́
Р. Гурако́ў
Д. Гурака́м
В. Гуракі́
Т. Гурака́мі
М. Гурака́х

гура́ль

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. гура́ль гура́лі
Р. гура́ля гура́ляў
Д. гура́лю гура́лям
В. гура́ля гура́ляў
Т. гура́лем гура́лямі
М. гура́лю гура́лях

Крыніцы: nazounik2008, tsbm1984.

гура́лька

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. гура́лька гура́лькі
Р. гура́лькі гура́лек
Д. гура́льцы гура́лькам
В. гура́льку гура́лек
Т. гура́лькай
гура́лькаю		 гура́лькамі
М. гура́льцы гура́льках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012.

гура́льскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. гура́льскі гура́льская гура́льскае гура́льскія
Р. гура́льскага гура́льскай
гура́льскае		 гура́льскага гура́льскіх
Д. гура́льскаму гура́льскай гура́льскаму гура́льскім
В. гура́льскі (неадуш.)
гура́льскага (адуш.)		 гура́льскую гура́льскае гура́льскія (неадуш.)
гура́льскіх (адуш.)
Т. гура́льскім гура́льскай
гура́льскаю		 гура́льскім гура́льскімі
М. гура́льскім гура́льскай гура́льскім гура́льскіх

Крыніцы: piskunou2012, tsbm1984.

гура́н

‘дзікі казёл’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. гура́н гура́ны
Р. гура́на гура́наў
Д. гура́ну гура́нам
В. гура́на гура́наў
Т. гура́нам гура́намі
М. гура́не гура́нах

Крыніцы: piskunou2012.