Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

Зінаі́да

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. Зінаі́да Зінаі́ды
Р. Зінаі́ды Зінаі́д
Д. Зінаі́дзе Зінаі́дам
В. Зінаі́ду Зінаі́д
Т. Зінаі́дай
Зінаі́даю
Зінаі́дамі
М. Зінаі́дзе Зінаі́дах

зінда́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. зінда́н зінда́ны
Р. зінда́на зінда́наў
Д. зінда́ну зінда́нам
В. зінда́н зінда́ны
Т. зінда́нам зінда́намі
М. зінда́не зінда́нах

Крыніцы: piskunou2012.

зінджа́нтрап

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. зінджа́нтрап зінджа́нтрапы
Р. зінджа́нтрапа зінджа́нтрапаў
Д. зінджа́нтрапу зінджа́нтрапам
В. зінджа́нтрапа зінджа́нтрапаў
Т. зінджа́нтрапам зінджа́нтрапамі
М. зінджа́нтрапе зінджа́нтрапах

Крыніцы: piskunou2012.

з’іне́лы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. з’іне́лы з’іне́лая з’іне́лае з’іне́лыя
Р. з’іне́лага з’іне́лай
з’іне́лае
з’іне́лага з’іне́лых
Д. з’іне́ламу з’іне́лай з’іне́ламу з’іне́лым
В. з’іне́лы (неадуш.) з’іне́лую з’іне́лае з’іне́лыя (неадуш.)
Т. з’іне́лым з’іне́лай
з’іне́лаю
з’іне́лым з’іне́лымі
М. з’іне́лым з’іне́лай з’іне́лым з’іне́лых

Іншыя варыянты: з’і́нелы.

Крыніцы: prym2009, tsbm1984.

з’і́нелы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. з’і́нелы з’і́нелая з’і́нелае з’і́нелыя
Р. з’і́нелага з’і́нелай
з’і́нелае
з’і́нелага з’і́нелых
Д. з’і́неламу з’і́нелай з’і́неламу з’і́нелым
В. з’і́нелы (неадуш.)
з’і́нелага (адуш.)
з’і́нелую з’і́нелае з’і́нелыя (неадуш.)
з’і́нелых (адуш.)
Т. з’і́нелым з’і́нелай
з’і́нелаю
з’і́нелым з’і́нелымі
М. з’і́нелым з’і́нелай з’і́нелым з’і́нелых

Іншыя варыянты: з’іне́лы.

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.

з’і́нець

дзеяслоў, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. з’і́нее з’і́неюць
Прошлы час
м. з’і́неў з’і́нелі
ж. з’і́нела
н. з’і́нела

Іншыя варыянты: з’іне́ць.

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012.

з’іне́ць

дзеяслоў, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. з’іне́е з’іне́юць
Прошлы час
м. з’іне́ў з’іне́лі
ж. з’іне́ла
н. з’іне́ла

Іншыя варыянты: з’і́нець.

Крыніцы: tsbm1984.

Зіно́вічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Зіно́вічы
Р. Зіно́віч
Зіно́вічаў
Д. Зіно́вічам
В. Зіно́вічы
Т. Зіно́вічамі
М. Зіно́вічах

зі́нуцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. зі́нуся зі́немся
2-я ас. зі́нешся зі́нецеся
3-я ас. зі́нецца зі́нуцца
Прошлы час
м. зі́нуўся зі́нуліся
ж. зі́нулася
н. зі́нулася
Загадны лад
2-я ас. зі́нься зі́ньцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час зі́нуўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

Зінякі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Зінякі́
Р. Зіняко́ў
Д. Зіняка́м
В. Зінякі́
Т. Зіняка́мі
М. Зіняка́х