з’е́зджаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
з’е́зджаны |
з’е́зджаная |
з’е́зджанае |
з’е́зджаныя |
| Р. |
з’е́зджанага |
з’е́зджанай з’е́зджанае |
з’е́зджанага |
з’е́зджаных |
| Д. |
з’е́зджанаму |
з’е́зджанай |
з’е́зджанаму |
з’е́зджаным |
| В. |
з’е́зджаны (неадуш.) з’е́зджанага (адуш.) |
з’е́зджаную |
з’е́зджанае |
з’е́зджаныя (неадуш.) з’е́зджаных (адуш.) |
| Т. |
з’е́зджаным |
з’е́зджанай з’е́зджанаю |
з’е́зджаным |
з’е́зджанымі |
| М. |
з’е́зджаным |
з’е́зджанай |
з’е́зджаным |
з’е́зджаных |
Кароткая форма: з’е́зджана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
з’е́зджая
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
| ж. |
| Н. |
з’е́зджая |
| Р. |
з’е́зджай |
| Д. |
з’е́зджай |
| В. |
з’е́зджую |
| Т. |
з’е́зджай з’е́зджаю |
| М. |
з’е́зджай |
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012.
з’е́зджвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
з’е́зджваецца |
з’е́зджваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
з’е́зджваўся |
з’е́зджваліся |
| ж. |
з’е́зджвалася |
| н. |
з’е́зджвалася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
з’е́зджваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
з’е́зджваю |
з’е́зджваем |
| 2-я ас. |
з’е́зджваеш |
з’е́зджваеце |
| 3-я ас. |
з’е́зджвае |
з’е́зджваюць |
| Прошлы час |
| м. |
з’е́зджваў |
з’е́зджвалі |
| ж. |
з’е́зджвала |
| н. |
з’е́зджвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
з’е́зджвай |
з’е́зджвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
з’е́зджваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
з’е́здзіцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
з’е́здзіцца |
з’е́здзяцца |
| Прошлы час |
| м. |
з’е́здзіўся |
з’е́здзіліся |
| ж. |
з’е́здзілася |
| н. |
з’е́здзілася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
з’е́здзіць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
з’е́зджу |
з’е́здзім |
| 2-я ас. |
з’е́здзіш |
з’е́здзіце |
| 3-я ас. |
з’е́здзіць |
з’е́здзяць |
| Прошлы час |
| м. |
з’е́здзіў |
з’е́здзілі |
| ж. |
з’е́здзіла |
| н. |
з’е́здзіла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
з’е́здзі |
з’е́здзіце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
з’е́здзіўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зе́йгер
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зе́йгер |
зе́йгеры |
| Р. |
зе́йгера |
зе́йгераў |
| Д. |
зе́йгеру |
зе́йгерам |
| В. |
зе́йгер |
зе́йгеры |
| Т. |
зе́йгерам |
зе́йгерамі |
| М. |
зе́йгеры |
зе́йгерах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
зейгерава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
зейгерава́нне |
| Р. |
зейгерава́ння |
| Д. |
зейгерава́нню |
| В. |
зейгерава́нне |
| Т. |
зейгерава́ннем |
| М. |
зейгерава́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
зейгерава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зейгерава́ны |
зейгерава́ная |
зейгерава́нае |
зейгерава́ныя |
| Р. |
зейгерава́нага |
зейгерава́най зейгерава́нае |
зейгерава́нага |
зейгерава́ных |
| Д. |
зейгерава́наму |
зейгерава́най |
зейгерава́наму |
зейгерава́ным |
| В. |
зейгерава́ны (неадуш.) зейгерава́нага (адуш.) |
зейгерава́ную |
зейгерава́нае |
зейгерава́ныя (неадуш.) зейгерава́ных (адуш.) |
| Т. |
зейгерава́ным |
зейгерава́най зейгерава́наю |
зейгерава́ным |
зейгерава́нымі |
| М. |
зейгерава́ным |
зейгерава́най |
зейгерава́ным |
зейгерава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.