Verbum

анлайнавы слоўнік

чы́сціць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Чы́сць

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

чысцю́сенька

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
чысцю́сенька	-	-

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009.

чысцю́сенькі

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	чысцю́сенькі	чысцю́сенькая	чысцю́сенькае	чысцю́сенькія
Р.	чысцю́сенькага	чысцю́сенькай чысцю́сенькае	чысцю́сенькага	чысцю́сенькіх
Д.	чысцю́сенькаму	чысцю́сенькай	чысцю́сенькаму	чысцю́сенькім
В.	чысцю́сенькі (неадуш.) чысцю́сенькага (адуш.)	чысцю́сенькую	чысцю́сенькае	чысцю́сенькія (неадуш.) чысцю́сенькіх (адуш.)
Т.	чысцю́сенькім	чысцю́сенькай чысцю́сенькаю	чысцю́сенькім	чысцю́сенькімі
М.	чысцю́сенькім	чысцю́сенькай	чысцю́сенькім	чысцю́сенькіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, tsbm1984.

чысцю́тка

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
чысцю́тка	-	-

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

чысцю́ткі

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	чысцю́ткі	чысцю́ткая	чысцю́ткае	чысцю́ткія
Р.	чысцю́ткага	чысцю́ткай чысцю́ткае	чысцю́ткага	чысцю́ткіх
Д.	чысцю́ткаму	чысцю́ткай	чысцю́ткаму	чысцю́ткім
В.	чысцю́ткі (неадуш.) чысцю́ткага (адуш.)	чысцю́ткую	чысцю́ткае	чысцю́ткія (неадуш.) чысцю́ткіх (адуш.)
Т.	чысцю́ткім	чысцю́ткай чысцю́ткаю	чысцю́ткім	чысцю́ткімі
М.	чысцю́ткім	чысцю́ткай	чысцю́ткім	чысцю́ткіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

чысця́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.