вы́нішчаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́нішчаны |
вы́нішчаная |
вы́нішчанае |
вы́нішчаныя |
| Р. |
вы́нішчанага |
вы́нішчанай вы́нішчанае |
вы́нішчанага |
вы́нішчаных |
| Д. |
вы́нішчанаму |
вы́нішчанай |
вы́нішчанаму |
вы́нішчаным |
| В. |
вы́нішчаны (неадуш.) вы́нішчанага (адуш.) |
вы́нішчаную |
вы́нішчанае |
вы́нішчаныя (неадуш.) вы́нішчаных (адуш.) |
| Т. |
вы́нішчаным |
вы́нішчанай вы́нішчанаю |
вы́нішчаным |
вы́нішчанымі |
| М. |
вы́нішчаным |
вы́нішчанай |
вы́нішчаным |
вы́нішчаных |
Кароткая форма: вы́нішчана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
вынішча́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
вынішча́ецца |
вынішча́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
вынішча́ўся |
вынішча́ліся |
| ж. |
вынішча́лася |
| н. |
вынішча́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
вынішча́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вынішча́ю |
вынішча́ем |
| 2-я ас. |
вынішча́еш |
вынішча́еце |
| 3-я ас. |
вынішча́е |
вынішча́юць |
| Прошлы час |
| м. |
вынішча́ў |
вынішча́лі |
| ж. |
вынішча́ла |
| н. |
вынішча́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вынішча́й |
вынішча́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
вынішча́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вы́нішчыцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
вы́нішчыцца |
вы́нішчацца |
| Прошлы час |
| м. |
вы́нішчыўся |
вы́нішчыліся |
| ж. |
вы́нішчылася |
| н. |
вы́нішчылася |
Крыніцы:
piskunou2012.
вы́нішчыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́нішчу |
вы́нішчым |
| 2-я ас. |
вы́нішчыш |
вы́нішчыце |
| 3-я ас. |
вы́нішчыць |
вы́нішчаць |
| Прошлы час |
| м. |
вы́нішчыў |
вы́нішчылі |
| ж. |
вы́нішчыла |
| н. |
вы́нішчыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вы́нішчы |
вы́нішчыце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́нішчыўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вынішчэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
вынішчэ́нне |
| Р. |
вынішчэ́ння |
| Д. |
вынішчэ́нню |
| В. |
вынішчэ́нне |
| Т. |
вынішчэ́ннем |
| М. |
вынішчэ́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Вы́ння
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Вы́ння |
| Р. |
Вы́нні |
| Д. |
Вы́нні |
| В. |
Вы́нню |
| Т. |
Вы́нняй Вы́нняю |
| М. |
Вы́нні |