ды́ктар
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ды́ктар |
ды́ктары |
| Р. |
ды́ктара |
ды́ктараў |
| Д. |
ды́ктару |
ды́ктарам |
| В. |
ды́ктара |
ды́ктараў |
| Т. |
ды́ктарам |
ды́ктарамі |
| М. |
ды́ктару |
ды́ктарах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ды́ктарка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ды́ктарка |
ды́ктаркі |
| Р. |
ды́ктаркі |
ды́ктарак |
| Д. |
ды́ктарцы |
ды́ктаркам |
| В. |
ды́ктарку |
ды́ктарак |
| Т. |
ды́ктаркай ды́ктаркаю |
ды́ктаркамі |
| М. |
ды́ктарцы |
ды́ктарках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ды́ктарскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ды́ктарскі |
ды́ктарская |
ды́ктарскае |
ды́ктарскія |
| Р. |
ды́ктарскага |
ды́ктарскай ды́ктарскае |
ды́ктарскага |
ды́ктарскіх |
| Д. |
ды́ктарскаму |
ды́ктарскай |
ды́ктарскаму |
ды́ктарскім |
| В. |
ды́ктарскі (неадуш.) ды́ктарскага (адуш.) |
ды́ктарскую |
ды́ктарскае |
ды́ктарскія (неадуш.) ды́ктарскіх (адуш.) |
| Т. |
ды́ктарскім |
ды́ктарскай ды́ктарскаю |
ды́ктарскім |
ды́ктарскімі |
| М. |
ды́ктарскім |
ды́ктарскай |
ды́ктарскім |
ды́ктарскіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ды́ктарства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ды́ктарства |
| Р. |
ды́ктарства |
| Д. |
ды́ктарству |
| В. |
ды́ктарства |
| Т. |
ды́ктарствам |
| М. |
ды́ктарстве |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
ды́ктарстваваць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ды́ктарствую |
ды́ктарствуем |
| 2-я ас. |
ды́ктарствуеш |
ды́ктарствуеце |
| 3-я ас. |
ды́ктарствуе |
ды́ктарствуюць |
| Прошлы час |
| м. |
ды́ктарстваваў |
ды́ктарствавалі |
| ж. |
ды́ктарствавала |
| н. |
ды́ктарствавала |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
ды́ктарствуючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012.
дыкта́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дыкта́т |
дыкта́ты |
| Р. |
дыкта́ту |
дыкта́таў |
| Д. |
дыкта́ту |
дыкта́там |
| В. |
дыкта́т |
дыкта́ты |
| Т. |
дыкта́там |
дыкта́тамі |
| М. |
дыкта́це |
дыкта́тах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дыкта́тар
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дыкта́тар |
дыкта́тары |
| Р. |
дыкта́тара |
дыкта́тараў |
| Д. |
дыкта́тару |
дыкта́тарам |
| В. |
дыкта́тара |
дыкта́тараў |
| Т. |
дыкта́тарам |
дыкта́тарамі |
| М. |
дыкта́тару |
дыкта́тарах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дыкта́тарскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дыкта́тарскі |
дыкта́тарская |
дыкта́тарскае |
дыкта́тарскія |
| Р. |
дыкта́тарскага |
дыкта́тарскай дыкта́тарскае |
дыкта́тарскага |
дыкта́тарскіх |
| Д. |
дыкта́тарскаму |
дыкта́тарскай |
дыкта́тарскаму |
дыкта́тарскім |
| В. |
дыкта́тарскі (неадуш.) дыкта́тарскага (адуш.) |
дыкта́тарскую |
дыкта́тарскае |
дыкта́тарскія (неадуш.) дыкта́тарскіх (адуш.) |
| Т. |
дыкта́тарскім |
дыкта́тарскай дыкта́тарскаю |
дыкта́тарскім |
дыкта́тарскімі |
| М. |
дыкта́тарскім |
дыкта́тарскай |
дыкта́тарскім |
дыкта́тарскіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.