засму́чаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
засму́чаны |
засму́чаная |
засму́чанае |
засму́чаныя |
| Р. |
засму́чанага |
засму́чанай засму́чанае |
засму́чанага |
засму́чаных |
| Д. |
засму́чанаму |
засму́чанай |
засму́чанаму |
засму́чаным |
| В. |
засму́чаны (неадуш.) засму́чанага (адуш.) |
засму́чаную |
засму́чанае |
засму́чаныя (неадуш.) засму́чаных (адуш.) |
| Т. |
засму́чаным |
засму́чанай засму́чанаю |
засму́чаным |
засму́чанымі |
| М. |
засму́чаным |
засму́чанай |
засму́чаным |
засму́чаных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
засмуча́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
засмуча́юся |
засмуча́емся |
| 2-я ас. |
засмуча́ешся |
засмуча́ецеся |
| 3-я ас. |
засмуча́ецца |
засмуча́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
засмуча́ўся |
засмуча́ліся |
| ж. |
засмуча́лася |
| н. |
засмуча́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
засмуча́йся |
засмуча́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
засмуча́ючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
засмуча́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
засмуча́ю |
засмуча́ем |
| 2-я ас. |
засмуча́еш |
засмуча́еце |
| 3-я ас. |
засмуча́е |
засмуча́юць |
| Прошлы час |
| м. |
засмуча́ў |
засмуча́лі |
| ж. |
засмуча́ла |
| н. |
засмуча́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
засмуча́й |
засмуча́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
засмуча́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
засму́чванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
засму́чванне |
| Р. |
засму́чвання |
| Д. |
засму́чванню |
| В. |
засму́чванне |
| Т. |
засму́чваннем |
| М. |
засму́чванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
засму́чвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
засму́чваюся |
засму́чваемся |
| 2-я ас. |
засму́чваешся |
засму́чваецеся |
| 3-я ас. |
засму́чваецца |
засму́чваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
засму́чваўся |
засму́чваліся |
| ж. |
засму́чвалася |
| н. |
засму́чвалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
засму́чвайся |
засму́чвайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
засму́чваючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
засму́чваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
засму́чваю |
засму́чваем |
| 2-я ас. |
засму́чваеш |
засму́чваеце |
| 3-я ас. |
засму́чвае |
засму́чваюць |
| Прошлы час |
| м. |
засму́чваў |
засму́чвалі |
| ж. |
засму́чвала |
| н. |
засму́чвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
засму́чвай |
засму́чвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
засму́чваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
засмучо́насць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
засмучо́насць |
| Р. |
засмучо́насці |
| Д. |
засмучо́насці |
| В. |
засмучо́насць |
| Т. |
засмучо́насцю |
| М. |
засмучо́насці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
tsbm1984.
засмучо́ны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
засмучо́ны |
засмучо́ная |
засмучо́нае |
засмучо́ныя |
| Р. |
засмучо́нага |
засмучо́най засмучо́нае |
засмучо́нага |
засмучо́ных |
| Д. |
засмучо́наму |
засмучо́най |
засмучо́наму |
засмучо́ным |
| В. |
засмучо́ны (неадуш.) засмучо́нага (адуш.) |
засмучо́ную |
засмучо́нае |
засмучо́ныя (неадуш.) засмучо́ных (адуш.) |
| Т. |
засмучо́ным |
засмучо́най засмучо́наю |
засмучо́ным |
засмучо́нымі |
| М. |
засмучо́ным |
засмучо́най |
засмучо́ным |
засмучо́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsbm1984.