Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

засму́глены

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	засму́глены	засму́гленая	засму́гленае	засму́гленыя
Р.	засму́гленага	засму́гленай засму́гленае	засму́гленага	засму́гленых
Д.	засму́гленаму	засму́гленай	засму́гленаму	засму́гленым
В.	засму́глены (неадуш.) засму́гленага (адуш.)	засму́гленую	засму́гленае	засму́гленыя (неадуш.) засму́гленых (адуш.)
Т.	засму́гленым	засму́гленай засму́гленаю	засму́гленым	засму́гленымі
М.	засму́гленым	засму́гленай	засму́гленым	засму́гленых

Крыніцы: piskunou2012.

засму́глены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	засму́глены	засму́гленая	засму́гленае	засму́гленыя
Р.	засму́гленага	засму́гленай засму́гленае	засму́гленага	засму́гленых
Д.	засму́гленаму	засму́гленай	засму́гленаму	засму́гленым
В.	засму́глены (неадуш.) засму́гленага (адуш.)	засму́гленую	засму́гленае	засму́гленыя (неадуш.) засму́гленых (адуш.)
Т.	засму́гленым	засму́гленай засму́гленаю	засму́гленым	засму́гленымі
М.	засму́гленым	засму́гленай	засму́гленым	засму́гленых

Крыніцы: piskunou2012.

засмугле́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

засму́глы

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	засму́глы	засму́глая	засму́глае	засму́глыя
Р.	засму́глага	засму́глай засму́глае	засму́глага	засму́глых
Д.	засму́гламу	засму́глай	засму́гламу	засму́глым
В.	засму́глы (неадуш.) засму́глага (адуш.)	засму́глую	засму́глае	засму́глыя (неадуш.) засму́глых (адуш.)
Т.	засму́глым	засму́глай засму́глаю	засму́глым	засму́глымі
М.	засму́глым	засму́глай	засму́глым	засму́глых

Крыніцы: piskunou2012.

засму́жанасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

засму́жаны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	засму́жаны	засму́жаная	засму́жанае	засму́жаныя
Р.	засму́жанага	засму́жанай засму́жанае	засму́жанага	засму́жаных
Д.	засму́жанаму	засму́жанай	засму́жанаму	засму́жаным
В.	засму́жаны (неадуш.) засму́жанага (адуш.)	засму́жаную	засму́жанае	засму́жаныя (неадуш.) засму́жаных (адуш.)
Т.	засму́жаным	засму́жанай засму́жанаю	засму́жаным	засму́жанымі
М.	засму́жаным	засму́жанай	засму́жаным	засму́жаных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

засму́жаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	засму́жаны	засму́жаная	засму́жанае	засму́жаныя
Р.	засму́жанага	засму́жанай засму́жанае	засму́жанага	засму́жаных
Д.	засму́жанаму	засму́жанай	засму́жанаму	засму́жаным
В.	засму́жаны (неадуш.) засму́жанага (адуш.)	засму́жаную	засму́жанае	засму́жаныя (неадуш.) засму́жаных (адуш.)
Т.	засму́жаным	засму́жанай засму́жанаю	засму́жаным	засму́жанымі
М.	засму́жаным	засму́жанай	засму́жаным	засму́жаных

Крыніцы: piskunou2012.

засму́жвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

засму́жваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

Засму́жжа

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Verbum