ке́мны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ке́мны |
ке́мная |
ке́мнае |
ке́мныя |
| Р. |
ке́мнага |
ке́мнай ке́мнае |
ке́мнага |
ке́мных |
| Д. |
ке́мнаму |
ке́мнай |
ке́мнаму |
ке́мным |
| В. |
ке́мны (неадуш.) ке́мнага (адуш.) |
ке́мную |
ке́мнае |
ке́мныя (неадуш.) ке́мных (адуш.) |
| Т. |
ке́мным |
ке́мнай ке́мнаю |
ке́мным |
ке́мнымі |
| М. |
ке́мным |
ке́мнай |
ке́мным |
ке́мных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ке́мпінг
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ке́мпінг |
ке́мпінгі |
| Р. |
ке́мпінга |
ке́мпінгаў |
| Д. |
ке́мпінгу |
ке́мпінгам |
| В. |
ке́мпінг |
ке́мпінгі |
| Т. |
ке́мпінгам |
ке́мпінгамі |
| М. |
ке́мпінгу |
ке́мпінгах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ке́мпінгавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ке́мпінгавы |
ке́мпінгавая |
ке́мпінгавае |
ке́мпінгавыя |
| Р. |
ке́мпінгавага |
ке́мпінгавай ке́мпінгавае |
ке́мпінгавага |
ке́мпінгавых |
| Д. |
ке́мпінгаваму |
ке́мпінгавай |
ке́мпінгаваму |
ке́мпінгавым |
| В. |
ке́мпінгавы (неадуш.) |
ке́мпінгавую |
ке́мпінгавае |
ке́мпінгавыя (неадуш.) ке́мпінгавых (адуш.) |
| Т. |
ке́мпінгавым |
ке́мпінгавай ке́мпінгаваю |
ке́мпінгавым |
ке́мпінгавымі |
| М. |
ке́мпінгавым |
ке́мпінгавай |
ке́мпінгавым |
ке́мпінгавых |
Іншыя варыянты:
кэ́мпінгавы.
Крыніцы:
krapivabr2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996.
Кемя́нцы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Кемя́нцы |
| Р. |
Кемя́нцаў |
| Д. |
Кемя́нцам |
| В. |
Кемя́нцы |
| Т. |
Кемя́нцамі |
| М. |
Кемя́нцах |
Кемя́ны
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Кемя́ны |
| Р. |
Кемя́н Кемя́наў |
| Д. |
Кемя́нам |
| В. |
Кемя́ны |
| Т. |
Кемя́намі |
| М. |
Кемя́нах |
ке́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ке́н |
ке́ны |
| Р. |
ке́на |
ке́наў |
| Д. |
ке́ну |
ке́нам |
| В. |
ке́н |
ке́ны |
| Т. |
ке́нам |
ке́намі |
| М. |
ке́не |
ке́нах |
Крыніцы:
piskunou2012.
ке́нар
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ке́нар |
ке́нары |
| Р. |
ке́нара |
ке́нараў |
| Д. |
ке́нару |
ке́нарам |
| В. |
ке́нара |
ке́нараў |
| Т. |
ке́нарам |
ке́нарамі |
| М. |
ке́нары |
ке́нарах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
ке́нарка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ке́нарка |
ке́наркі |
| Р. |
ке́наркі |
ке́нарак |
| Д. |
ке́нарцы |
ке́наркам |
| В. |
ке́нарку |
ке́нарак |
| Т. |
ке́наркай ке́наркаю |
ке́наркамі |
| М. |
ке́нарцы |
ке́нарках |
Іншыя варыянты:
кена́рка.
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
кена́рка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
кена́рка |
кена́ркі |
| Р. |
кена́ркі |
кена́рак |
| Д. |
кена́рцы |
кена́ркам |
| В. |
кена́рку |
кена́рак |
| Т. |
кена́ркай кена́ркаю |
кена́ркамі |
| М. |
кена́рцы |
кена́рках |
Іншыя варыянты:
ке́нарка.
Крыніцы:
tsbm1984.