Засі́нцы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Засі́нцы |
| Р. |
Засі́нцаў |
| Д. |
Засі́нцам |
| В. |
Засі́нцы |
| Т. |
Засі́нцамі |
| М. |
Засі́нцах |
засі́ньванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
засі́ньванне |
| Р. |
засі́ньвання |
| Д. |
засі́ньванню |
| В. |
засі́ньванне |
| Т. |
засі́ньваннем |
| М. |
засі́ньванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
засі́ньвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
засі́ньваецца |
засі́ньваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
засі́ньваўся |
засі́ньваліся |
| ж. |
засі́ньвалася |
| н. |
засі́ньвалася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
засі́ньваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
засі́ньваю |
засі́ньваем |
| 2-я ас. |
засі́ньваеш |
засі́ньваеце |
| 3-я ас. |
засі́ньвае |
засі́ньваюць |
| Прошлы час |
| м. |
засі́ньваў |
засі́ньвалі |
| ж. |
засі́ньвала |
| н. |
засі́ньвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
засі́ньвай |
засі́ньвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
засі́ньваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
засіпе́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
засіплю́ |
засіпі́м |
| 2-я ас. |
засіпі́ш |
засіпіце́ |
| 3-я ас. |
засіпі́ць |
засіпя́ць |
| Прошлы час |
| м. |
засіпе́ў |
засіпе́лі |
| ж. |
засіпе́ла |
| н. |
засіпе́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
засіпе́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Засі́тніца
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Засі́тніца |
| Р. |
Засі́тніцы |
| Д. |
Засі́тніцы |
| В. |
Засі́тніцу |
| Т. |
Засі́тніцай Засі́тніцаю |
| М. |
Засі́тніцы |
засі́ўлены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
засі́ўлены |
засі́ўленая |
засі́ўленае |
засі́ўленыя |
| Р. |
засі́ўленага |
засі́ўленай засі́ўленае |
засі́ўленага |
засі́ўленых |
| Д. |
засі́ўленаму |
засі́ўленай |
засі́ўленаму |
засі́ўленым |
| В. |
засі́ўлены (неадуш.) засі́ўленага (адуш.) |
засі́ўленую |
засі́ўленае |
засі́ўленыя (неадуш.) засі́ўленых (адуш.) |
| Т. |
засі́ўленым |
засі́ўленай засі́ўленаю |
засі́ўленым |
засі́ўленымі |
| М. |
засі́ўленым |
засі́ўленай |
засі́ўленым |
засі́ўленых |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
засі́ўлены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
засі́ўлены |
засі́ўленая |
засі́ўленае |
засі́ўленыя |
| Р. |
засі́ўленага |
засі́ўленай засі́ўленае |
засі́ўленага |
засі́ўленых |
| Д. |
засі́ўленаму |
засі́ўленай |
засі́ўленаму |
засі́ўленым |
| В. |
засі́ўлены (неадуш.) засі́ўленага (адуш.) |
засі́ўленую |
засі́ўленае |
засі́ўленыя (неадуш.) засі́ўленых (адуш.) |
| Т. |
засі́ўленым |
засі́ўленай засі́ўленаю |
засі́ўленым |
засі́ўленымі |
| М. |
засі́ўленым |
засі́ўленай |
засі́ўленым |
засі́ўленых |
Кароткая форма: засі́ўлена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Засі́цце
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Засі́цце |
| Р. |
Засі́цця |
| Д. |
Засі́ццю |
| В. |
Засі́цце |
| Т. |
Засі́ццем |
| М. |
Засі́цці |