адго́каць
‘адклекатаць; утварыць характэрны гук’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адго́каю |
адго́каем |
| 2-я ас. |
адго́каеш |
адго́каеце |
| 3-я ас. |
адго́кае |
адго́каюць |
| Прошлы час |
| м. |
адго́каў |
адго́калі |
| ж. |
адго́кала |
| н. |
адго́кала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адго́кай |
адго́кайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
адго́каўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
адго́льваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адго́льваю |
адго́льваем |
| 2-я ас. |
адго́льваеш |
адго́льваеце |
| 3-я ас. |
адго́львае |
адго́льваюць |
| Прошлы час |
| м. |
адго́льваў |
адго́львалі |
| ж. |
адго́львала |
| н. |
адго́львала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адго́львай |
адго́львайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
адго́льваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
адго́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
адго́н |
адго́ны |
| Р. |
адго́ну |
адго́наў |
| Д. |
адго́ну |
адго́нам |
| В. |
адго́н |
адго́ны |
| Т. |
адго́нам |
адго́намі |
| М. |
адго́не |
адго́нах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адго́нка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
адго́нка |
| Р. |
адго́нкі |
| Д. |
адго́нцы |
| В. |
адго́нку |
| Т. |
адго́нкай адго́нкаю |
| М. |
адго́нцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адго́нна-па́шавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адго́нна-па́шавы |
адго́нна-па́шавая |
адго́нна-па́шавае |
адго́нна-па́шавыя |
| Р. |
адго́нна-па́шавага |
адго́нна-па́шавай адго́нна-па́шавае |
адго́нна-па́шавага |
адго́нна-па́шавых |
| Д. |
адго́нна-па́шаваму |
адго́нна-па́шавай |
адго́нна-па́шаваму |
адго́нна-па́шавым |
| В. |
адго́нна-па́шавы (неадуш.) адго́нна-па́шавага (адуш.) |
адго́нна-па́шавую |
адго́нна-па́шавае |
адго́нна-па́шавыя (неадуш.) адго́нна-па́шавых (адуш.) |
| Т. |
адго́нна-па́шавым |
адго́нна-па́шавай адго́нна-па́шаваю |
адго́нна-па́шавым |
адго́нна-па́шавымі |
| М. |
адго́нна-па́шавым |
адго́нна-па́шавай |
адго́нна-па́шавым |
адго́нна-па́шавых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
адго́нны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адго́нны |
адго́нная |
адго́ннае |
адго́нныя |
| Р. |
адго́ннага |
адго́ннай адго́ннае |
адго́ннага |
адго́нных |
| Д. |
адго́ннаму |
адго́ннай |
адго́ннаму |
адго́нным |
| В. |
адго́нны (неадуш.) адго́ннага (адуш.) |
адго́нную |
адго́ннае |
адго́нныя (неадуш.) адго́нных (адуш.) |
| Т. |
адго́нным |
адго́ннай адго́ннаю |
адго́нным |
адго́ннымі |
| М. |
адго́нным |
адго́ннай |
адго́нным |
адго́нных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адго́р’е
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
адго́р’е |
адго́р’і |
| Р. |
адго́р’я |
адго́р’яў |
| Д. |
адго́р’ю |
адго́р’ям |
| В. |
адго́р’е |
адго́р’і |
| Т. |
адго́р’ем |
адго́р’ямі |
| М. |
адго́р’і |
адго́р’ях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адго́рнуты
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адго́рнуты |
адго́рнутая |
адго́рнутае |
адго́рнутыя |
| Р. |
адго́рнутага |
адго́рнутай адго́рнутае |
адго́рнутага |
адго́рнутых |
| Д. |
адго́рнутаму |
адго́рнутай |
адго́рнутаму |
адго́рнутым |
| В. |
адго́рнуты (неадуш.) адго́рнутага (адуш.) |
адго́рнутую |
адго́рнутае |
адго́рнутыя (неадуш.) адго́рнутых (адуш.) |
| Т. |
адго́рнутым |
адго́рнутай адго́рнутаю |
адго́рнутым |
адго́рнутымі |
| М. |
адго́рнутым |
адго́рнутай |
адго́рнутым |
адго́рнутых |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
адго́рнуты
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адго́рнуты |
адго́рнутая |
адго́рнутае |
адго́рнутыя |
| Р. |
адго́рнутага |
адго́рнутай адго́рнутае |
адго́рнутага |
адго́рнутых |
| Д. |
адго́рнутаму |
адго́рнутай |
адго́рнутаму |
адго́рнутым |
| В. |
адго́рнуты (неадуш.) адго́рнутага (адуш.) |
адго́рнутую |
адго́рнутае |
адго́рнутыя (неадуш.) адго́рнутых (адуш.) |
| Т. |
адго́рнутым |
адго́рнутай адго́рнутаю |
адго́рнутым |
адго́рнутымі |
| М. |
адго́рнутым |
адго́рнутай |
адго́рнутым |
адго́рнутых |
Кароткая форма: адго́рнута.
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
адго́рт
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
адго́рт |
| Р. |
адго́рту |
| Д. |
адго́рту |
| В. |
адго́рт |
| Т. |
адго́ртам |
| М. |
адго́рце |
Крыніцы:
piskunou2012.