кво́хаць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
кво́хаю |
кво́хаем |
| 2-я ас. |
кво́хаеш |
кво́хаеце |
| 3-я ас. |
кво́хае |
кво́хаюць |
| Прошлы час |
| м. |
кво́хаў |
кво́халі |
| ж. |
кво́хала |
| н. |
кво́хала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
кво́хай |
кво́хайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
кво́хаючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
кво́хканне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
кво́хканне |
| Р. |
кво́хкання |
| Д. |
кво́хканню |
| В. |
кво́хканне |
| Т. |
кво́хканнем |
| М. |
кво́хканні |
Крыніцы:
piskunou2012.
кво́хкат
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
кво́хкат |
| Р. |
кво́хкату |
| Д. |
кво́хкату |
| В. |
кво́хкат |
| Т. |
кво́хкатам |
| М. |
кво́хкаце |
Крыніцы:
piskunou2012.
кво́хкаць
‘квактаць’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
кво́хкаю |
кво́хкаем |
| 2-я ас. |
кво́хкаеш |
кво́хкаеце |
| 3-я ас. |
кво́хкае |
кво́хкаюць |
| Прошлы час |
| м. |
кво́хкаў |
кво́хкалі |
| ж. |
кво́хкала |
| н. |
кво́хкала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
кво́хкай |
кво́хкайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
кво́хкаючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
кво́чка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
кво́чка |
кво́чкі |
| Р. |
кво́чкі |
кво́чак |
| Д. |
кво́чцы |
кво́чкам |
| В. |
кво́чку |
кво́чак |
| Т. |
кво́чкай кво́чкаю |
кво́чкамі |
| М. |
кво́чцы |
кво́чках |
Крыніцы:
piskunou2012.
квэ́цаніна
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
квэ́цаніна |
| Р. |
квэ́цаніны |
| Д. |
квэ́цаніне |
| В. |
квэ́цаніну |
| Т. |
квэ́цанінай квэ́цанінаю |
| М. |
квэ́цаніне |
Крыніцы:
piskunou2012.
квэ́цанне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
квэ́цанне |
квэ́цанні |
| Р. |
квэ́цання |
квэ́цанняў |
| Д. |
квэ́цанню |
квэ́цанням |
| В. |
квэ́цанне |
квэ́цанні |
| Т. |
квэ́цаннем |
квэ́цаннямі |
| М. |
квэ́цанні |
квэ́цаннях |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
квэ́цаннік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
квэ́цаннік |
квэ́цаннікі |
| Р. |
квэ́цанніка |
квэ́цаннікаў |
| Д. |
квэ́цанніку |
квэ́цаннікам |
| В. |
квэ́цанніка |
квэ́цаннікаў |
| Т. |
квэ́цаннікам |
квэ́цаннікамі |
| М. |
квэ́цанніку |
квэ́цанніках |
Крыніцы:
piskunou2012.