Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёіклмнопрстуфхцчшыьэюя

сква́пна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
сква́пна - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

сквапнава́ты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сквапнава́ты сквапнава́тая сквапнава́тае сквапнава́тыя
Р. сквапнава́тага сквапнава́тай
сквапнава́тае		 сквапнава́тага сквапнава́тых
Д. сквапнава́таму сквапнава́тай сквапнава́таму сквапнава́тым
В. сквапнава́ты (неадуш.)
сквапнава́тага (адуш.)		 сквапнава́тую сквапнава́тае сквапнава́тыя (неадуш.)
сквапнава́тых (адуш.)
Т. сквапнава́тым сквапнава́тай
сквапнава́таю		 сквапнава́тым сквапнава́тымі
М. сквапнава́тым сквапнава́тай сквапнава́тым сквапнава́тых

Крыніцы: piskunou2012.

сква́пнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. сква́пнасць
Р. сква́пнасці
Д. сква́пнасці
В. сква́пнасць
Т. сква́пнасцю
М. сква́пнасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

сква́пнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. сква́пнік сква́пнікі
Р. сква́пніка сква́пнікаў
Д. сква́пніку сква́пнікам
В. сква́пніка сква́пнікаў
Т. сква́пнікам сква́пнікамі
М. сква́пніку сква́пніках

Крыніцы: piskunou2012.

сква́пніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. сква́пніца сква́пніцы
Р. сква́пніцы сква́пніц
Д. сква́пніцы сква́пніцам
В. сква́пніцу сква́пніц
Т. сква́пніцай
сква́пніцаю		 сква́пніцамі
М. сква́пніцы сква́пніцах

Крыніцы: piskunou2012.

сква́пнічаць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. сква́пнічаю сква́пнічаем
2-я ас. сква́пнічаеш сква́пнічаеце
3-я ас. сква́пнічае сква́пнічаюць
Прошлы час
м. сква́пнічаў сква́пнічалі
ж. сква́пнічала
н. сква́пнічала
Загадны лад
2-я ас. сква́пнічай сква́пнічайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час сква́пнічаючы

Крыніцы: piskunou2012.

сква́пны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сква́пны сква́пная сква́пнае сква́пныя
Р. сква́пнага сква́пнай
сква́пнае		 сква́пнага сква́пных
Д. сква́пнаму сква́пнай сква́пнаму сква́пным
В. сква́пны (неадуш.)
сква́пнага (адуш.)		 сква́пную сква́пнае сква́пныя (неадуш.)
сква́пных (адуш.)
Т. сква́пным сква́пнай
сква́пнаю		 сква́пным сква́пнымі
М. сква́пным сква́пнай сква́пным сква́пных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

сква́р

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. сква́р
Р. сква́ру
Д. сква́ру
В. сква́р
Т. сква́рам
М. сква́ры

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

сква́ранне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. сква́ранне
Р. сква́рання
Д. сква́ранню
В. сква́ранне
Т. сква́раннем
М. сква́ранні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

сква́раны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сква́раны сква́раная сква́ранае сква́раныя
Р. сква́ранага сква́ранай
сква́ранае		 сква́ранага сква́раных
Д. сква́ранаму сква́ранай сква́ранаму сква́раным
В. сква́раны (неадуш.)
сква́ранага (адуш.)		 сква́раную сква́ранае сква́раныя (неадуш.)
сква́раных (адуш.)
Т. сква́раным сква́ранай
сква́ранаю		 сква́раным сква́ранымі
М. сква́раным сква́ранай сква́раным сква́раных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.