запужа́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
запужа́ны |
запужа́ная |
запужа́нае |
запужа́ныя |
| Р. |
запужа́нага |
запужа́най запужа́нае |
запужа́нага |
запужа́ных |
| Д. |
запужа́наму |
запужа́най |
запужа́наму |
запужа́ным |
| В. |
запужа́ны (неадуш.) запужа́нага (адуш.) |
запужа́ную |
запужа́нае |
запужа́ныя (неадуш.) запужа́ных (адуш.) |
| Т. |
запужа́ным |
запужа́най запужа́наю |
запужа́ным |
запужа́нымі |
| М. |
запужа́ным |
запужа́най |
запужа́ным |
запужа́ных |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
запужа́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
запужа́ны |
запужа́ная |
запужа́нае |
запужа́ныя |
| Р. |
запужа́нага |
запужа́най запужа́нае |
запужа́нага |
запужа́ных |
| Д. |
запужа́наму |
запужа́най |
запужа́наму |
запужа́ным |
| В. |
запужа́ны (неадуш.) запужа́нага (адуш.) |
запужа́ную |
запужа́нае |
запужа́ныя (неадуш.) запужа́ных (адуш.) |
| Т. |
запужа́ным |
запужа́най запужа́наю |
запужа́ным |
запужа́нымі |
| М. |
запужа́ным |
запужа́най |
запужа́ным |
запужа́ных |
Кароткая форма: запужа́на.
Іншыя варыянты:
запу́жаны.
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
запу́жаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
запу́жаны |
запу́жаная |
запу́жанае |
запу́жаныя |
| Р. |
запу́жанага |
запу́жанай запу́жанае |
запу́жанага |
запу́жаных |
| Д. |
запу́жанаму |
запу́жанай |
запу́жанаму |
запу́жаным |
| В. |
запу́жаны запу́жанага (адуш.) |
запу́жаную |
запу́жанае |
запу́жаныя запу́жаных (адуш.) |
| Т. |
запу́жаным |
запу́жанай запу́жанаю |
запу́жаным |
запу́жанымі |
| М. |
запу́жаным |
запу́жанай |
запу́жаным |
запу́жаных |
Кароткая форма: запу́жана.
Іншыя варыянты:
запужа́ны.
Крыніцы:
krapivabr2012.
запужа́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
запужа́ю |
запужа́ем |
| 2-я ас. |
запужа́еш |
запужа́еце |
| 3-я ас. |
запужа́е |
запужа́юць |
| Прошлы час |
| м. |
запужа́ў |
запужа́лі |
| ж. |
запужа́ла |
| н. |
запужа́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
запужа́й |
запужа́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
запужа́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
запу́жванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
запу́жванне |
запу́жванні |
| Р. |
запу́жвання |
запу́жванняў |
| Д. |
запу́жванню |
запу́жванням |
| В. |
запу́жванне |
запу́жванні |
| Т. |
запу́жваннем |
запу́жваннямі |
| М. |
запу́жванні |
запу́жваннях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
запу́жвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
запу́жваецца |
запу́жваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
запу́жваўся |
запу́жваліся |
| ж. |
запу́жвалася |
| н. |
запу́жвалася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
запу́жваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
запу́жваю |
запу́жваем |
| 2-я ас. |
запу́жваеш |
запу́жваеце |
| 3-я ас. |
запу́жвае |
запу́жваюць |
| Прошлы час |
| м. |
запу́жваў |
запу́жвалі |
| ж. |
запу́жвала |
| н. |
запу́жвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
запу́жвай |
запу́жвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
запу́жваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
запуза́цець
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
запуза́цею |
запуза́цеем |
| 2-я ас. |
запуза́цееш |
запуза́цееце |
| 3-я ас. |
запуза́цее |
запуза́цеюць |
| Прошлы час |
| м. |
запуза́цеў |
запуза́целі |
| ж. |
запуза́цела |
| н. |
запуза́цела |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
запуза́цей |
запуза́цейце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
запуза́цеўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
запузы́рыцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
запузы́рыцца |
запузы́рацца |
| Прошлы час |
| м. |
запузы́рыўся |
запузы́рыліся |
| ж. |
запузы́рылася |
| н. |
запузы́рылася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
запузы́рыўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
запузы́рыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
запузы́ру |
запузы́рым |
| 2-я ас. |
запузы́рыш |
запузы́рыце |
| 3-я ас. |
запузы́рыць |
запузы́раць |
| Прошлы час |
| м. |
запузы́рыў |
запузы́рылі |
| ж. |
запузы́рыла |
| н. |
запузы́рыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
запузы́р |
запузы́рце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
запузы́рыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.