запрапанава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
запрапанава́ны |
запрапанава́ная |
запрапанава́нае |
запрапанава́ныя |
| Р. |
запрапанава́нага |
запрапанава́най
запрапанава́нае |
запрапанава́нага |
запрапанава́ных |
| Д. |
запрапанава́наму |
запрапанава́най |
запрапанава́наму |
запрапанава́ным |
| В. |
запрапанава́ны (неадуш.)
запрапанава́нага (адуш.) |
запрапанава́ную |
запрапанава́нае |
запрапанава́ныя (неадуш.)
запрапанава́ных (адуш.) |
| Т. |
запрапанава́ным |
запрапанава́най
запрапанава́наю |
запрапанава́ным |
запрапанава́нымі |
| М. |
запрапанава́ным |
запрапанава́най |
запрапанава́ным |
запрапанава́ных |
Кароткая форма: запрапанава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
запрапанава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
запрапану́ю |
запрапану́ем |
| 2-я ас. |
запрапану́еш |
запрапану́еце |
| 3-я ас. |
запрапану́е |
запрапану́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
запрапанава́ў |
запрапанава́лі |
| ж. |
запрапанава́ла |
| н. |
запрапанава́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
запрапану́й |
запрапану́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
запрапанава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
запрапа́сці
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
запрападу́ |
запрападзё́м |
| 2-я ас. |
запрападзе́ш |
запрападзяце́ |
| 3-я ас. |
запрападзе́ |
запрападу́ць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
запрапа́ў |
запрапа́лі |
| ж. |
запрапа́ла |
| н. |
запрапа́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
запрападзі́ |
запрападзі́це |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
запрапа́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
запрапа́сціцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
запрапа́шчуся |
запрапа́сцімся |
| 2-я ас. |
запрапа́сцішся |
запрапа́сціцеся |
| 3-я ас. |
запрапа́сціцца |
запрапа́сцяцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
запрапа́сціўся |
запрапа́сціліся |
| ж. |
запрапа́сцілася |
| н. |
запрапа́сцілася |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
запрапа́сціўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
запрапа́сціць
‘адправіць, падзець каго-небудзь, што-небудзь у далёкае месца, невядома куды’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
запрапа́шчу |
запрапа́сцім |
| 2-я ас. |
запрапа́сціш |
запрапа́сціце |
| 3-я ас. |
запрапа́сціць |
запрапа́сцяць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
запрапа́сціў |
запрапа́сцілі |
| ж. |
запрапа́сціла |
| н. |
запрапа́сціла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
запрапа́сці |
запрапа́сціце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
запрапа́сціўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
запрапашча́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
запрапашча́ю |
запрапашча́ем |
| 2-я ас. |
запрапашча́еш |
запрапашча́еце |
| 3-я ас. |
запрапашча́е |
запрапашча́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
запрапашча́ў |
запрапашча́лі |
| ж. |
запрапашча́ла |
| н. |
запрапашча́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
запрапашча́й |
запрапашча́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
запрапашча́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
запрапашчо́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
запрапашчо́ны |
запрапашчо́ная |
запрапашчо́нае |
запрапашчо́ныя |
| Р. |
запрапашчо́нага |
запрапашчо́най
запрапашчо́нае |
запрапашчо́нага |
запрапашчо́ных |
| Д. |
запрапашчо́наму |
запрапашчо́най |
запрапашчо́наму |
запрапашчо́ным |
| В. |
запрапашчо́ны (неадуш.)
запрапашчо́нага (адуш.) |
запрапашчо́ную |
запрапашчо́нае |
запрапашчо́ныя (неадуш.)
запрапашчо́ных (адуш.) |
| Т. |
запрапашчо́ным |
запрапашчо́най
запрапашчо́наю |
запрапашчо́ным |
запрапашчо́нымі |
| М. |
запрапашчо́ным |
запрапашчо́най |
запрапашчо́ным |
запрапашчо́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
запрапашчэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
запрапашчэ́нне |
| Р. |
запрапашчэ́ння |
| Д. |
запрапашчэ́нню |
| В. |
запрапашчэ́нне |
| Т. |
запрапашчэ́ннем |
| М. |
запрапашчэ́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.