Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

зану́дна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
зану́дна зану́дней -

зану́дны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. зану́дны зану́дная зану́днае зану́дныя
Р. зану́днага зану́днай
зану́днае		 зану́днага зану́дных
Д. зану́днаму зану́днай зану́днаму зану́дным
В. зану́дны (неадуш.)
зану́днага (адуш.)		 зану́дную зану́днае зану́дныя (неадуш.)
зану́дных (адуш.)
Т. зану́дным зану́днай
зану́днаю		 зану́дным зану́днымі
М. зану́дным зану́днай зану́дным зану́дных

Крыніцы: piskunou2012.

зану́каць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. зану́каю зану́каем
2-я ас. зану́каеш зану́каеце
3-я ас. зану́кае зану́каюць
Прошлы час
м. зану́каў зану́калі
ж. зану́кала
н. зану́кала
Дзеепрыслоўе
прош. час зану́каўшы

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

зануле́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. зануле́нне
Р. зануле́ння
Д. зануле́нню
В. зануле́нне
Т. зануле́ннем
М. зануле́нні

Крыніцы: piskunou2012.

занумарава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. занумарава́ны занумарава́ная занумарава́нае занумарава́ныя
Р. занумарава́нага занумарава́най
занумарава́нае		 занумарава́нага занумарава́ных
Д. занумарава́наму занумарава́най занумарава́наму занумарава́ным
В. занумарава́ны (неадуш.)
занумарава́нага (адуш.)		 занумарава́ную занумарава́нае занумарава́ныя (неадуш.)
занумарава́ных (адуш.)
Т. занумарава́ным занумарава́най
занумарава́наю		 занумарава́ным занумарава́нымі
М. занумарава́ным занумарава́най занумарава́ным занумарава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

занумарава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. занумарава́ны занумарава́ная занумарава́нае занумарава́ныя
Р. занумарава́нага занумарава́най
занумарава́нае		 занумарава́нага занумарава́ных
Д. занумарава́наму занумарава́най занумарава́наму занумарава́ным
В. занумарава́ны (неадуш.)
занумарава́нага (адуш.)		 занумарава́ную занумарава́нае занумарава́ныя (неадуш.)
занумарава́ных (адуш.)
Т. занумарава́ным занумарава́най
занумарава́наю		 занумарава́ным занумарава́нымі
М. занумарава́ным занумарава́най занумарава́ным занумарава́ных

Кароткая форма: занумарава́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

занумарава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. занумару́ю занумару́ем
2-я ас. занумару́еш занумару́еце
3-я ас. занумару́е занумару́юць
Прошлы час
м. занумарава́ў занумарава́лі
ж. занумарава́ла
н. занумарава́ла
Загадны лад
2-я ас. занумару́й занумару́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час занумарава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

занумаро́ўвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. занумаро́ўваецца занумаро́ўваюцца
Прошлы час
м. занумаро́ўваўся занумаро́ўваліся
ж. занумаро́ўвалася
н. занумаро́ўвалася

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

занумаро́ўваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. занумаро́ўваю занумаро́ўваем
2-я ас. занумаро́ўваеш занумаро́ўваеце
3-я ас. занумаро́ўвае занумаро́ўваюць
Прошлы час
м. занумаро́ўваў занумаро́ўвалі
ж. занумаро́ўвала
н. занумаро́ўвала
Загадны лад
2-я ас. занумаро́ўвай занумаро́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час занумаро́ўваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

зану́ранасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. зану́ранасць
Р. зану́ранасці
Д. зану́ранасці
В. зану́ранасць
Т. зану́ранасцю
М. зану́ранасці

Крыніцы: piskunou2012.