зані́раваць
‘раздзяліць (раздзяляць) што-небудзь на зоны’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| зані́рую | зані́руем | |
| зані́руеш | зані́руеце | |
| зані́руе | зані́руюць | |
| Прошлы час | ||
| зані́раваў | зані́равалі | |
| зані́равала | ||
| зані́равала | ||
| Загадны лад | ||
| зані́руй | зані́руйце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| зані́руючы | ||
Крыніцы:
зані́раваць
‘раздзяліць (раздзяляць) што-небудзь на зоны’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| зані́рую | зані́руем | |
| зані́руеш | зані́руеце | |
| зані́руе | зані́руюць | |
| Прошлы час | ||
| зані́раваў | зані́равалі | |
| зані́равала | ||
| зані́равала | ||
| Загадны лад | ||
| зані́руй | зані́руйце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| зані́раваўшы | ||
Крыніцы:
занітава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| занітава́нне | |
| занітава́ння | |
| занітава́нню | |
| занітава́нне | |
| занітава́ннем | |
| занітава́нні |
Крыніцы:
занітава́ны
прыметнік, якасны
| занітава́ны | занітава́ная | занітава́нае | занітава́ныя | |
| занітава́нага | занітава́най занітава́нае |
занітава́нага | занітава́ных | |
| занітава́наму | занітава́най | занітава́наму | занітава́ным | |
| занітава́ны ( занітава́нага ( |
занітава́ную | занітава́нае | занітава́ныя ( занітава́ных ( |
|
| занітава́ным | занітава́най занітава́наю |
занітава́ным | занітава́нымі | |
| занітава́ным | занітава́най | занітава́ным | занітава́ных | |
Крыніцы:
занітава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
| занітава́ны | занітава́ная | занітава́нае | занітава́ныя | |
| занітава́нага | занітава́най занітава́нае |
занітава́нага | занітава́ных | |
| занітава́наму | занітава́най | занітава́наму | занітава́ным | |
| занітава́ны ( занітава́нага ( |
занітава́ную | занітава́нае | занітава́ныя ( занітава́ных ( |
|
| занітава́ным | занітава́най занітава́наю |
занітава́ным | занітава́нымі | |
| занітава́ным | занітава́най | занітава́ным | занітава́ных | |
Крыніцы:
занітава́ць
‘запаяць што-небудзь; увасобіць што-небудзь у жыццё’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| заніту́ю | заніту́ем | |
| заніту́еш | заніту́еце | |
| заніту́е | заніту́юць | |
| Прошлы час | ||
| занітава́ў | занітава́лі | |
| занітава́ла | ||
| занітава́ла | ||
| Загадны лад | ||
| заніту́й | заніту́йце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| занітава́ўшы | ||
Крыніцы:
Зані́ўе
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| Зані́ўе | |
| Зані́ўя | |
| Зані́ўю | |
| Зані́ўе | |
| Зані́ўем | |
| Зані́ўі |
За́нкі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| За́нкі | |
| За́нкаў | |
| За́нкам | |
| За́нкі | |
| За́нкамі | |
| За́нках |
зано́каць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| зано́каю | зано́каем | |
| зано́каеш | зано́каеце | |
| зано́кае | зано́каюць | |
| Прошлы час | ||
| зано́каў | зано́калі | |
| зано́кала | ||
| зано́кала | ||
| Дзеепрыслоўе | ||
| зано́каўшы | ||
Крыніцы:
зано́рыстасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| зано́рыстасць | |
| зано́рыстасці | |
| зано́рыстасці | |
| зано́рыстасць | |
| зано́рыстасцю | |
| зано́рыстасці |
Крыніцы: