замутнё́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
замутнё́ны |
замутнё́ная |
замутнё́нае |
замутнё́ныя |
| Р. |
замутнё́нага |
замутнё́най замутнё́нае |
замутнё́нага |
замутнё́ных |
| Д. |
замутнё́наму |
замутнё́най |
замутнё́наму |
замутнё́ным |
| В. |
замутнё́ны (неадуш.) замутнё́нага (адуш.) |
замутнё́ную |
замутнё́нае |
замутнё́ныя (неадуш.) замутнё́ных (адуш.) |
| Т. |
замутнё́ным |
замутнё́най замутнё́наю |
замутнё́ным |
замутнё́нымі |
| М. |
замутнё́ным |
замутнё́най |
замутнё́ным |
замутнё́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
замутні́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
замутню́ |
замутні́м |
| 2-я ас. |
замутні́ш |
замутніце́ |
| 3-я ас. |
замутні́ць |
замутня́ць |
| Прошлы час |
| м. |
замутні́ў |
замутні́лі |
| ж. |
замутні́ла |
| н. |
замутні́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
замутні́ |
замутні́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
замутні́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
замухры́шка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
замухры́шка |
замухры́шкі |
| Р. |
замухры́шкі |
замухры́шак |
| Д. |
замухры́шцы |
замухры́шкам |
| В. |
замухры́шку |
замухры́шак |
| Т. |
замухры́шкай замухры́шкаю |
замухры́шкамі |
| М. |
замухры́шцы |
замухры́шках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
замухры́шка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
замухры́шка |
замухры́шкі |
| Р. |
замухры́шкі |
замухры́шак |
| Д. |
замухры́шку |
замухры́шкам |
| В. |
замухры́шку |
замухры́шак |
| Т. |
замухры́шкам |
замухры́шкамі |
| М. |
замухры́шку |
замухры́шках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
замуці́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
заму́ціцца |
заму́цяцца |
| Прошлы час |
| м. |
замуці́ўся |
замуці́ліся |
| ж. |
замуці́лася |
| н. |
замуці́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
замуці́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
замучу́ |
заму́цім |
| 2-я ас. |
заму́ціш |
заму́ціце |
| 3-я ас. |
заму́ціць |
заму́цяць |
| Прошлы час |
| м. |
замуці́ў |
замуці́лі |
| ж. |
замуці́ла |
| н. |
замуці́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
замуці́ |
замуці́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
замуці́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
заму́чана
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| заму́чана |
заму́чаней |
- |
заму́чанасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
заму́чанасць |
| Р. |
заму́чанасці |
| Д. |
заму́чанасці |
| В. |
заму́чанасць |
| Т. |
заму́чанасцю |
| М. |
заму́чанасці |
Крыніцы:
piskunou2012.