заму́чаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
заму́чаны |
заму́чаная |
заму́чанае |
заму́чаныя |
| Р. |
заму́чанага |
заму́чанай заму́чанае |
заму́чанага |
заму́чаных |
| Д. |
заму́чанаму |
заму́чанай |
заму́чанаму |
заму́чаным |
| В. |
заму́чаны (неадуш.) заму́чанага (адуш.) |
заму́чаную |
заму́чанае |
заму́чаныя (неадуш.) заму́чаных (адуш.) |
| Т. |
заму́чаным |
заму́чанай заму́чанаю |
заму́чаным |
заму́чанымі |
| М. |
заму́чаным |
заму́чанай |
заму́чаным |
заму́чаных |
Кароткая форма: заму́чана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
заму́чванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
заму́чванне |
| Р. |
заму́чвання |
| Д. |
заму́чванню |
| В. |
заму́чванне |
| Т. |
заму́чваннем |
| М. |
заму́чванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
заму́чвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
заму́чваюся |
заму́чваемся |
| 2-я ас. |
заму́чваешся |
заму́чваецеся |
| 3-я ас. |
заму́чваецца |
заму́чваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
заму́чваўся |
заму́чваліся |
| ж. |
заму́чвалася |
| н. |
заму́чвалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
заму́чвайся |
заму́чвайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
заму́чваючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
заму́чваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
заму́чваю |
заму́чваем |
| 2-я ас. |
заму́чваеш |
заму́чваеце |
| 3-я ас. |
заму́чвае |
заму́чваюць |
| Прошлы час |
| м. |
заму́чваў |
заму́чвалі |
| ж. |
заму́чвала |
| н. |
заму́чвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
заму́чвай |
заму́чвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
заму́чваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
заму́чыцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
заму́чуся |
заму́чымся |
| 2-я ас. |
заму́чышся |
заму́чыцеся |
| 3-я ас. |
заму́чыцца |
заму́чацца |
| Прошлы час |
| м. |
заму́чыўся |
заму́чыліся |
| ж. |
заму́чылася |
| н. |
заму́чылася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
заму́чыўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
заму́чыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
заму́чу |
заму́чым |
| 2-я ас. |
заму́чыш |
заму́чыце |
| 3-я ас. |
заму́чыць |
заму́чаць |
| Прошлы час |
| м. |
заму́чыў |
заму́чылі |
| ж. |
заму́чыла |
| н. |
заму́чыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
заму́ч |
заму́чце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
заму́чыўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
заму́шаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
заму́шаны |
заму́шаная |
заму́шанае |
заму́шаныя |
| Р. |
заму́шанага |
заму́шанай заму́шанае |
заму́шанага |
заму́шаных |
| Д. |
заму́шанаму |
заму́шанай |
заму́шанаму |
заму́шаным |
| В. |
заму́шаны (неадуш.) заму́шанага (адуш.) |
заму́шаную |
заму́шанае |
заму́шаныя (неадуш.) заму́шаных (адуш.) |
| Т. |
заму́шаным |
заму́шанай заму́шанаю |
заму́шаным |
заму́шанымі |
| М. |
заму́шаным |
заму́шанай |
заму́шаным |
заму́шаных |
Крыніцы:
piskunou2012.
замуштрава́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
замуштру́юся |
замуштру́емся |
| 2-я ас. |
замуштру́ешся |
замуштру́ецеся |
| 3-я ас. |
замуштру́ецца |
замуштру́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
замуштрава́ўся |
замуштрава́ліся |
| ж. |
замуштрава́лася |
| н. |
замуштрава́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
замуштру́йся |
замуштру́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
замуштрава́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.