гарэ́зіць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
гарэ́жу |
гарэ́зім |
| 2-я ас. |
гарэ́зіш |
гарэ́зіце |
| 3-я ас. |
гарэ́зіць |
гарэ́зяць |
| Прошлы час |
| м. |
гарэ́зіў |
гарэ́зілі |
| ж. |
гарэ́зіла |
| н. |
гарэ́зіла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
гарэ́зь |
гарэ́зьце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
гарэ́зячы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
гарэ́зліва
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| гарэ́зліва |
гарэ́злівей |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
гарэ́злівасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
гарэ́злівасць |
| Р. |
гарэ́злівасці |
| Д. |
гарэ́злівасці |
| В. |
гарэ́злівасць |
| Т. |
гарэ́злівасцю |
| М. |
гарэ́злівасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
гарэ́злівы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
гарэ́злівы |
гарэ́злівая |
гарэ́злівае |
гарэ́злівыя |
| Р. |
гарэ́злівага |
гарэ́злівай гарэ́злівае |
гарэ́злівага |
гарэ́злівых |
| Д. |
гарэ́зліваму |
гарэ́злівай |
гарэ́зліваму |
гарэ́злівым |
| В. |
гарэ́злівы (неадуш.) гарэ́злівага (адуш.) |
гарэ́злівую |
гарэ́злівае |
гарэ́злівыя (неадуш.) гарэ́злівых (адуш.) |
| Т. |
гарэ́злівым |
гарэ́злівай гарэ́зліваю |
гарэ́злівым |
гарэ́злівымі |
| М. |
гарэ́злівым |
гарэ́злівай |
гарэ́злівым |
гарэ́злівых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Гарэ́зна
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Гарэ́зна |
| Р. |
Гарэ́зны |
| Д. |
Гарэ́зне |
| В. |
Гарэ́зну |
| Т. |
Гарэ́знай Гарэ́знаю |
| М. |
Гарэ́зне |
гарэ́зна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| гарэ́зна |
гарэ́зней |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
гарэ́знасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
гарэ́знасць |
| Р. |
гарэ́знасці |
| Д. |
гарэ́знасці |
| В. |
гарэ́знасць |
| Т. |
гарэ́знасцю |
| М. |
гарэ́знасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
гарэ́знік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
гарэ́знік |
гарэ́знікі |
| Р. |
гарэ́зніка |
гарэ́знікаў |
| Д. |
гарэ́зніку |
гарэ́знікам |
| В. |
гарэ́зніка |
гарэ́знікаў |
| Т. |
гарэ́знікам |
гарэ́знікамі |
| М. |
гарэ́зніку |
гарэ́зніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.