Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

замудрава́ць

‘замудрыць’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. замудру́ю замудру́ем
2-я ас. замудру́еш замудру́еце
3-я ас. замудру́е замудру́юць
Прошлы час
м. замудрава́ў замудрава́лі
ж. замудрава́ла
н. замудрава́ла
Загадны лад
2-я ас. замудру́й замудру́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час замудрава́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

замудраге́ліць

‘замудрыць’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. замудраге́лю замудраге́лім
2-я ас. замудраге́ліш замудраге́ліце
3-я ас. замудраге́ліць замудраге́ляць
Прошлы час
м. замудраге́ліў замудраге́лілі
ж. замудраге́ліла
н. замудраге́ліла
Загадны лад
2-я ас. замудраге́ль замудраге́льце
Дзеепрыслоўе
прош. час замудраге́ліўшы

Крыніцы: piskunou2012.

заму́драны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. заму́драны заму́драная заму́дранае заму́драныя
Р. заму́дранага заму́дранай
заму́дранае		 заму́дранага заму́драных
Д. заму́дранаму заму́дранай заму́дранаму заму́драным
В. заму́драны (неадуш.)
заму́дранага (адуш.)		 заму́драную заму́дранае заму́драныя (неадуш.)
заму́драных (адуш.)
Т. заму́драным заму́дранай
заму́дранаю		 заму́драным заму́дранымі
М. заму́драным заму́дранай заму́драным заму́драных

Крыніцы: piskunou2012.

заму́драны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. заму́драны заму́драная заму́дранае заму́драныя
Р. заму́дранага заму́дранай
заму́дранае		 заму́дранага заму́драных
Д. заму́дранаму заму́дранай заму́дранаму заму́драным
В. заму́драны (неадуш.)
заму́дранага (адуш.)		 заму́драную заму́дранае заму́драныя (неадуш.)
заму́драных (адуш.)
Т. заму́драным заму́дранай
заму́дранаю		 заму́драным заму́дранымі
М. заму́драным заму́дранай заму́драным заму́драных

Крыніцы: piskunou2012.

замудро́тна

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
замудро́тна - -

Крыніцы: piskunou2012.

за́муж

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
за́муж - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

за́мужам

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
за́мужам - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Замужа́нне

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Замужа́нне
Р. Замужа́ння
Д. Замужа́нню
В. Замужа́нне
Т. Замужа́ннем
М. Замужа́нні

заму́жжа

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. заму́жжа
Р. заму́жжа
Д. заму́жжу
В. заму́жжа
Т. заму́жжам
М. заму́жжы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

заму́жка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. заму́жка заму́жкі
Р. заму́жкі заму́жак
Д. заму́жцы заму́жкам
В. заму́жку заму́жак
Т. заму́жкай
заму́жкаю		 заму́жкамі
М. заму́жцы заму́жках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.