зара́нкавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зара́нкавы |
зара́нкавая |
зара́нкавае |
зара́нкавыя |
| Р. |
зара́нкавага |
зара́нкавай зара́нкавае |
зара́нкавага |
зара́нкавых |
| Д. |
зара́нкаваму |
зара́нкавай |
зара́нкаваму |
зара́нкавым |
| В. |
зара́нкавы (неадуш.) зара́нкавага (адуш.) |
зара́нкавую |
зара́нкавае |
зара́нкавыя (неадуш.) зара́нкавых (адуш.) |
| Т. |
зара́нкавым |
зара́нкавай зара́нкаваю |
зара́нкавым |
зара́нкавымі |
| М. |
зара́нкавым |
зара́нкавай |
зара́нкавым |
зара́нкавых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
Заранко́ва
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Заранко́ва |
| Р. |
Заранко́ва |
| Д. |
Заранко́ву |
| В. |
Заранко́ва |
| Т. |
Заранко́вам |
| М. |
Заранко́ве |
зара́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
зара́нне |
| Р. |
зара́ння |
| Д. |
зара́нню |
| В. |
зара́нне |
| Т. |
зара́ннем |
| М. |
зара́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
зара́нні
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зара́нні |
зара́нняя |
зара́нняе |
зара́ннія |
| Р. |
зара́нняга |
зара́нняй зара́нняе |
зара́нняга |
зара́нніх |
| Д. |
зара́нняму |
зара́нняй |
зара́нняму |
зара́ннім |
| В. |
зара́нні (неадуш.) зара́нняга (адуш.) |
зара́ннюю |
зара́нняе |
зара́ннія (неадуш.) зара́нніх (адуш.) |
| Т. |
зара́ннім |
зара́нняй зара́нняю |
зара́ннім |
зара́ннімі |
| М. |
зара́ннім |
зара́нняй |
зара́ннім |
зара́нніх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зара́ння
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| зара́ння |
- |
- |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsbm1984.
зарано́сны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зарано́сны |
зарано́сная |
зарано́снае |
зарано́сныя |
| Р. |
зарано́снага |
зарано́снай зарано́снае |
зарано́снага |
зарано́сных |
| Д. |
зарано́снаму |
зарано́снай |
зарано́снаму |
зарано́сным |
| В. |
зарано́сны (неадуш.) зарано́снага (адуш.) |
зарано́сную |
зарано́снае |
зарано́сныя (неадуш.) зарано́сных (адуш.) |
| Т. |
зарано́сным |
зарано́снай зарано́снаю |
зарано́сным |
зарано́снымі |
| М. |
зарано́сным |
зарано́снай |
зарано́сным |
зарано́сных |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
зара́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зара́ны |
зара́ная |
зара́нае |
зара́ныя |
| Р. |
зара́нага |
зара́най зара́нае |
зара́нага |
зара́ных |
| Д. |
зара́наму |
зара́най |
зара́наму |
зара́ным |
| В. |
зара́ны зара́нага |
зара́ную |
зара́нае |
зара́ныя зара́ных |
| Т. |
зара́ным |
зара́най зара́наю |
зара́ным |
зара́нымі |
| М. |
зара́ным |
зара́най |
зара́ным |
зара́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996.
зараня́ць
‘закідваць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зараня́ю |
зараня́ем |
| 2-я ас. |
зараня́еш |
зараня́еце |
| 3-я ас. |
зараня́е |
зараня́юць |
| Прошлы час |
| м. |
зараня́ў |
зараня́лі |
| ж. |
зараня́ла |
| н. |
зараня́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зараня́й |
зараня́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
зараня́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
зарапа́д
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
зарапа́д |
| Р. |
зарапа́ду |
| Д. |
зарапа́ду |
| В. |
зарапа́д |
| Т. |
зарапа́дам |
| М. |
зарапа́дзе |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.