гарадо́шнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| гарадо́шнік | гарадо́шнікі | |
| гарадо́шніка | гарадо́шнікаў | |
| гарадо́шніку | гарадо́шнікам | |
| гарадо́шніка | гарадо́шнікаў | |
| гарадо́шнікам | гарадо́шнікамі | |
| гарадо́шніку | гарадо́шніках |
Крыніцы:
гарадо́шнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| гарадо́шнік | гарадо́шнікі | |
| гарадо́шніка | гарадо́шнікаў | |
| гарадо́шніку | гарадо́шнікам | |
| гарадо́шніка | гарадо́шнікаў | |
| гарадо́шнікам | гарадо́шнікамі | |
| гарадо́шніку | гарадо́шніках |
Крыніцы:
гарадо́шніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| гарадо́шніца | гарадо́шніцы | |
| гарадо́шніцы | гарадо́шніц | |
| гарадо́шніцы | гарадо́шніцам | |
| гарадо́шніцу | гарадо́шніц | |
| гарадо́шніцай гарадо́шніцаю |
гарадо́шніцамі | |
| гарадо́шніцы | гарадо́шніцах |
Крыніцы:
гарадо́шны
прыметнік, адносны
| гарадо́шны | гарадо́шная | гарадо́шнае | гарадо́шныя | |
| гарадо́шнага | гарадо́шнай гарадо́шнае |
гарадо́шнага | гарадо́шных | |
| гарадо́шнаму | гарадо́шнай | гарадо́шнаму | гарадо́шным | |
| гарадо́шны ( гарадо́шнага ( |
гарадо́шную | гарадо́шнае | гарадо́шныя ( гарадо́шных ( |
|
| гарадо́шным | гарадо́шнай гарадо́шнаю |
гарадо́шным | гарадо́шнымі | |
| гарадо́шным | гарадо́шнай | гарадо́шным | гарадо́шных | |
Крыніцы:
гарадскі́
прыметнік, адносны
| гарадскі́ | гарадска́я | гарадско́е | гарадскі́я | |
| гарадско́га | гарадско́й гарадско́е |
гарадско́га | гарадскі́х | |
| гарадско́му | гарадско́й | гарадско́му | гарадскі́м | |
| гарадскі́ ( гарадско́га ( |
гарадску́ю | гарадско́е | гарадскі́я ( гарадскі́х ( |
|
| гарадскі́м | гарадско́й гарадско́ю |
гарадскі́м | гарадскі́мі | |
| гарадскі́м | гарадско́й | гарадскі́м | гарадскі́х | |
Крыніцы:
гарадча́нка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| гарадча́нка | гарадча́нкі | |
| гарадча́нкі | гарадча́нак | |
| гарадча́нцы | гарадча́нкам | |
| гарадча́нку | гарадча́нак | |
| гарадча́нкай гарадча́нкаю |
гарадча́нкамі | |
| гарадча́нцы | гарадча́нках |
Крыніцы:
Гарадчэ́вічы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Гарадчэ́вічы | |
| Гарадчэ́віч Гарадчэ́вічаў |
|
| Гарадчэ́вічам | |
| Гарадчэ́вічы | |
| Гарадчэ́вічамі | |
| Гарадчэ́вічах |
Гарадшчы́на
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| Гарадшчы́на | |
| Гарадшчы́ны | |
| Гарадшчы́не | |
| Гарадшчы́ну | |
| Гарадшчы́най Гарадшчы́наю |
|
| Гарадшчы́не |
гара́ж
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| гара́ж | гаражы́ | |
| гаража́ | гаражо́ў | |
| гаражу́ | гаража́м | |
| гара́ж | гаражы́ | |
| гаражо́м | гаража́мі | |
| гаражы́ | гаража́х |
Крыніцы:
гаражабудаўні́чы
прыметнік, адносны
| гаражабудаўні́чы | гаражабудаўні́чая | гаражабудаўні́чае | гаражабудаўні́чыя | |
| гаражабудаўні́чага | гаражабудаўні́чай гаражабудаўні́чае |
гаражабудаўні́чага | гаражабудаўні́чых | |
| гаражабудаўні́чаму | гаражабудаўні́чай | гаражабудаўні́чаму | гаражабудаўні́чым | |
| гаражабудаўні́чы ( гаражабудаўні́чага ( |
гаражабудаўні́чую | гаражабудаўні́чае | гаражабудаўні́чыя ( гаражабудаўні́чых ( |
|
| гаражабудаўні́чым | гаражабудаўні́чай гаражабудаўні́чаю |
гаражабудаўні́чым | гаражабудаўні́чымі | |
| гаражабудаўні́чым | гаражабудаўні́чай | гаражабудаўні́чым | гаражабудаўні́чых | |
Крыніцы:
Гаража́нка
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| Гаража́нка | |
| Гаража́нкі | |
| Гаража́нцы | |
| Гаража́нку | |
| Гаража́нкай Гаража́нкаю |
|
| Гаража́нцы |