загубля́ць
‘губіць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
загубля́ю |
загубля́ем |
| 2-я ас. |
загубля́еш |
загубля́еце |
| 3-я ас. |
загубля́е |
загубля́юць |
| Прошлы час |
| м. |
загубля́ў |
загубля́лі |
| ж. |
загубля́ла |
| н. |
загубля́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
загубля́й |
загубля́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
загубля́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
загу́бнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
загу́бнасць |
| Р. |
загу́бнасці |
| Д. |
загу́бнасці |
| В. |
загу́бнасць |
| Т. |
загу́бнасцю |
| М. |
загу́бнасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
загу́бнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
загу́бнік |
загу́бнікі |
| Р. |
загу́бніка |
загу́бнікаў |
| Д. |
загу́бніку |
загу́бнікам |
| В. |
загу́бніка |
загу́бнікаў |
| Т. |
загу́бнікам |
загу́бнікамі |
| М. |
загу́бніку |
загу́бніках |
Крыніцы:
sbm2012.
загу́бнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
загу́бнік |
загу́бнікі |
| Р. |
загу́бніка |
загу́бнікаў |
| Д. |
загу́бніку |
загу́бнікам |
| В. |
загу́бнік |
загу́бнікі |
| Т. |
загу́бнікам |
загу́бнікамі |
| М. |
загу́бніку |
загу́бніках |
Крыніцы:
sbm2012.
загу́бства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
загу́бства |
загу́бствы |
| Р. |
загу́бства |
загу́бстваў |
| Д. |
загу́бству |
загу́бствам |
| В. |
загу́бства |
загу́бствы |
| Т. |
загу́бствам |
загу́бствамі |
| М. |
загу́бстве |
загу́бствах |
Крыніцы:
piskunou2012.
загугна́ць
‘пачаць гаварыць у нос’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
загугна́ю |
загугна́ем |
| 2-я ас. |
загугна́еш |
загугна́еце |
| 3-я ас. |
загугна́е |
загугна́юць |
| Прошлы час |
| м. |
загугна́ў |
загугна́лі |
| ж. |
загугна́ла |
| н. |
загугна́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
загугна́й |
загугна́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
загугна́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
загугні́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
загугню́ |
загугні́м |
| 2-я ас. |
загугні́ш |
загугніце́ |
| 3-я ас. |
загугні́ць |
загугня́ць |
| Прошлы час |
| м. |
загугні́ў |
загугні́лі |
| ж. |
загугні́ла |
| н. |
загугні́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
загугні́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.