адасла́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адашлю́ |
адашлё́м |
| 2-я ас. |
адашле́ш |
адашляце́ |
| 3-я ас. |
адашле́ |
адашлю́ць |
| Прошлы час |
| м. |
адасла́ў |
адасла́лі |
| ж. |
адасла́ла |
| н. |
адасла́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адашлі́ |
адашлі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
адасла́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адасо́біцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адасо́блюся |
адасо́бімся |
| 2-я ас. |
адасо́бішся |
адасо́біцеся |
| 3-я ас. |
адасо́біцца |
адасо́бяцца |
| Прошлы час |
| м. |
адасо́біўся |
адасо́біліся |
| ж. |
адасо́білася |
| н. |
адасо́білася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
адасо́біўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адасо́біць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адасо́блю |
адасо́бім |
| 2-я ас. |
адасо́біш |
адасо́біце |
| 3-я ас. |
адасо́біць |
адасо́бяць |
| Прошлы час |
| м. |
адасо́біў |
адасо́білі |
| ж. |
адасо́біла |
| н. |
адасо́біла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адасо́б |
адасо́бце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
адасо́біўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адасо́блена
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| адасо́блена |
адасо́бленей |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
адасо́бленасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
адасо́бленасць |
| Р. |
адасо́бленасці |
| Д. |
адасо́бленасці |
| В. |
адасо́бленасць |
| Т. |
адасо́бленасцю |
| М. |
адасо́бленасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адасо́блены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адасо́блены |
адасо́бленая |
адасо́бленае |
адасо́бленыя |
| Р. |
адасо́бленага |
адасо́бленай адасо́бленае |
адасо́бленага |
адасо́бленых |
| Д. |
адасо́бленаму |
адасо́бленай |
адасо́бленаму |
адасо́бленым |
| В. |
адасо́блены (неадуш.) адасо́бленага (адуш.) |
адасо́бленую |
адасо́бленае |
адасо́бленыя (неадуш.) адасо́бленых (адуш.) |
| Т. |
адасо́бленым |
адасо́бленай адасо́бленаю |
адасо́бленым |
адасо́бленымі |
| М. |
адасо́бленым |
адасо́бленай |
адасо́бленым |
адасо́бленых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адасо́блены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адасо́блены |
адасо́бленая |
адасо́бленае |
адасо́бленыя |
| Р. |
адасо́бленага |
адасо́бленай адасо́бленае |
адасо́бленага |
адасо́бленых |
| Д. |
адасо́бленаму |
адасо́бленай |
адасо́бленаму |
адасо́бленым |
| В. |
адасо́блены (неадуш.) адасо́бленага (адуш.) |
адасо́бленую |
адасо́бленае |
адасо́бленыя (неадуш.) адасо́бленых (адуш.) |
| Т. |
адасо́бленым |
адасо́бленай адасо́бленаю |
адасо́бленым |
адасо́бленымі |
| М. |
адасо́бленым |
адасо́бленай |
адасо́бленым |
адасо́бленых |
Кароткая форма: адасо́блена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адасо́бненасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
адасо́бненасць |
| Р. |
адасо́бненасці |
| Д. |
адасо́бненасці |
| В. |
адасо́бненасць |
| Т. |
адасо́бненасцю |
| М. |
адасо́бненасці |
Крыніцы:
piskunou2012.