Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дрыго́тка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дрыго́тка

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
дрыго́тка	-	-

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дрыго́ткасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

дрыго́ткі

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	дрыго́ткі	дрыго́ткая	дрыго́ткае	дрыго́ткія
Р.	дрыго́ткага	дрыго́ткай дрыго́ткае	дрыго́ткага	дрыго́ткіх
Д.	дрыго́ткаму	дрыго́ткай	дрыго́ткаму	дрыго́ткім
В.	дрыго́ткі (неадуш.) дрыго́ткага (адуш.)	дрыго́ткую	дрыго́ткае	дрыго́ткія (неадуш.) дрыго́ткіх (адуш.)
Т.	дрыго́ткім	дрыго́ткай дрыго́ткаю	дрыго́ткім	дрыго́ткімі
М.	дрыго́ткім	дрыго́ткай	дрыго́ткім	дрыго́ткіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дрыго́тліва

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
дрыго́тліва	-	-

Крыніцы: piskunou2012.

дрыго́тлівы

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	дрыго́тлівы	дрыго́тлівая	дрыго́тлівае	дрыго́тлівыя
Р.	дрыго́тлівага	дрыго́тлівай дрыго́тлівае	дрыго́тлівага	дрыго́тлівых
Д.	дрыго́тліваму	дрыго́тлівай	дрыго́тліваму	дрыго́тлівым
В.	дрыго́тлівы (неадуш.) дрыго́тлівага (адуш.)	дрыго́тлівую	дрыго́тлівае	дрыго́тлівыя (неадуш.) дрыго́тлівых (адуш.)
Т.	дрыго́тлівым	дрыго́тлівай дрыго́тліваю	дрыго́тлівым	дрыго́тлівымі
М.	дрыго́тлівым	дрыго́тлівай	дрыго́тлівым	дрыго́тлівых

Крыніцы: piskunou2012.

дрыго́тна

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
дрыго́тна	-	-

Крыніцы: piskunou2012.

дрыго́тны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	дрыго́тны	дрыго́тная	дрыго́тнае	дрыго́тныя
Р.	дрыго́тнага	дрыго́тнай дрыго́тнае	дрыго́тнага	дрыго́тных
Д.	дрыго́тнаму	дрыго́тнай	дрыго́тнаму	дрыго́тным
В.	дрыго́тны (неадуш.) дрыго́тнага (адуш.)	дрыго́тную	дрыго́тнае	дрыго́тныя (неадуш.) дрыго́тных (адуш.)
Т.	дрыго́тным	дрыго́тнай дрыго́тнаю	дрыго́тным	дрыго́тнымі
М.	дрыго́тным	дрыго́тнай	дрыго́тным	дрыго́тных

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012.

дрыгу́чы

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	дрыгу́чы	дрыгу́чая	дрыгу́чае	дрыгу́чыя
Р.	дрыгу́чага	дрыгу́чай дрыгу́чае	дрыгу́чага	дрыгу́чых
Д.	дрыгу́чаму	дрыгу́чай	дрыгу́чаму	дрыгу́чым
В.	дрыгу́чы (неадуш.) дрыгу́чага (адуш.)	дрыгу́чую	дрыгу́чае	дрыгу́чыя (неадуш.) дрыгу́чых (адуш.)
Т.	дрыгу́чым	дрыгу́чай дрыгу́чаю	дрыгу́чым	дрыгу́чымі
М.	дрыгу́чым	дрыгу́чай	дрыгу́чым	дрыгу́чых

Крыніцы: piskunou2012.

Дрыгу́чы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Verbum