адапхнё́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адапхнё́ны |
адапхнё́ная |
адапхнё́нае |
адапхнё́ныя |
| Р. |
адапхнё́нага |
адапхнё́най адапхнё́нае |
адапхнё́нага |
адапхнё́ных |
| Д. |
адапхнё́наму |
адапхнё́най |
адапхнё́наму |
адапхнё́ным |
| В. |
адапхнё́ны (неадуш.) адапхнё́нага (адуш.) |
адапхнё́ную |
адапхнё́нае |
адапхнё́ныя (неадуш.) адапхнё́ных (адуш.) |
| Т. |
адапхнё́ным |
адапхнё́най адапхнё́наю |
адапхнё́ным |
адапхнё́нымі |
| М. |
адапхнё́ным |
адапхнё́най |
адапхнё́ным |
адапхнё́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
адапхну́ты
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адапхну́ты |
адапхну́тая |
адапхну́тае |
адапхну́тыя |
| Р. |
адапхну́тага |
адапхну́тай адапхну́тае |
адапхну́тага |
адапхну́тых |
| Д. |
адапхну́таму |
адапхну́тай |
адапхну́таму |
адапхну́тым |
| В. |
адапхну́ты (неадуш.) адапхну́тага (адуш.) |
адапхну́тую |
адапхну́тае |
адапхну́тыя (неадуш.) адапхну́тых (адуш.) |
| Т. |
адапхну́тым |
адапхну́тай адапхну́таю |
адапхну́тым |
адапхну́тымі |
| М. |
адапхну́тым |
адапхну́тай |
адапхну́тым |
адапхну́тых |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
адапхну́ты
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адапхну́ты |
адапхну́тая |
адапхну́тае |
адапхну́тыя |
| Р. |
адапхну́тага |
адапхну́тай адапхну́тае |
адапхну́тага |
адапхну́тых |
| Д. |
адапхну́таму |
адапхну́тай |
адапхну́таму |
адапхну́тым |
| В. |
адапхну́ты (неадуш.) адапхну́тага (адуш.) |
адапхну́тую |
адапхну́тае |
адапхну́тыя (неадуш.) адапхну́тых (адуш.) |
| Т. |
адапхну́тым |
адапхну́тай адапхну́таю |
адапхну́тым |
адапхну́тымі |
| М. |
адапхну́тым |
адапхну́тай |
адапхну́тым |
адапхну́тых |
Кароткая форма: адапхну́та.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
адапхну́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адапхну́ся |
адапхнё́мся |
| 2-я ас. |
адапхне́шся |
адапхняце́ся |
| 3-я ас. |
адапхне́цца |
адапхну́цца |
| Прошлы час |
| м. |
адапхну́ўся |
адапхну́ліся |
| ж. |
адапхну́лася |
| н. |
адапхну́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адапхні́ся |
адапхні́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
адапхну́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адапхну́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адапхну́ |
адапхнё́м |
| 2-я ас. |
адапхне́ш |
адапхняце́ |
| 3-я ас. |
адапхне́ |
адапхну́ць |
| Прошлы час |
| м. |
адапхну́ў |
адапхну́лі |
| ж. |
адапхну́ла |
| н. |
адапхну́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адапхні́ |
адапхні́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
адапхну́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адара́нт
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
адара́нт |
адара́нты |
| Р. |
адара́нту |
адара́нтаў |
| Д. |
адара́нту |
адара́нтам |
| В. |
адара́нт |
адара́нты |
| Т. |
адара́нтам |
адара́нтамі |
| М. |
адара́нце |
адара́нтах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
адара́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адара́ны |
адара́ная |
адара́нае |
адара́ныя |
| Р. |
адара́нага |
адара́най адара́нае |
адара́нага |
адара́ных |
| Д. |
адара́наму |
адара́най |
адара́наму |
адара́ным |
| В. |
адара́ны (неадуш.) адара́нага (адуш.) |
адара́ную |
адара́нае |
адара́ныя (неадуш.) адара́ных (адуш.) |
| Т. |
адара́ным |
адара́най адара́наю |
адара́ным |
адара́нымі |
| М. |
адара́ным |
адара́най |
адара́ным |
адара́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
адара́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адара́ны |
адара́ная |
адара́нае |
адара́ныя |
| Р. |
адара́нага |
адара́най адара́нае |
адара́нага |
адара́ных |
| Д. |
адара́наму |
адара́най |
адара́наму |
адара́ным |
| В. |
адара́ны (неадуш.) адара́нага (адуш.) |
адара́ную |
адара́нае |
адара́ныя (неадуш.) адара́ных (адуш.) |
| Т. |
адара́ным |
адара́най адара́наю |
адара́ным |
адара́нымі |
| М. |
адара́ным |
адара́най |
адара́ным |
адара́ных |
Кароткая форма: адара́на.
Іншыя варыянты:
адво́раны.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
адара́тар
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
адара́тар |
адара́тары |
| Р. |
адара́тара |
адара́тараў |
| Д. |
адара́тару |
адара́тарам |
| В. |
адара́тар |
адара́тары |
| Т. |
адара́тарам |
адара́тарамі |
| М. |
адара́тары |
адара́тарах |
Крыніцы:
piskunou2012.
адара́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адару́ся |
адаро́мся |
| 2-я ас. |
адарэ́шся |
адараце́ся |
| 3-я ас. |
адарэ́цца |
адару́цца |
| Прошлы час |
| м. |
адара́ўся |
адара́ліся |
| ж. |
адара́лася |
| н. |
адара́лася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
адара́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.