Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвжзлмнорухыэ’

дрывяны́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дрывяны́ дрывяна́я дрывяно́е дрывяны́я
Р. дрывяно́га дрывяно́й
дрывяно́е		 дрывяно́га дрывяны́х
Д. дрывяно́му дрывяно́й дрывяно́му дрывяны́м
В. дрывяны́ (неадуш.)
дрывяно́га (адуш.)		 дрывяну́ю дрывяно́е дрывяны́я (неадуш.)
дрывяны́х (адуш.)
Т. дрывяны́м дрывяно́й
дрывяно́ю		 дрывяны́м дрывяны́мі
М. дрывяны́м дрывяно́й дрывяны́м дрывяны́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Дрывя́ты

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Дрывя́ты
Р. Дрывя́т
Д. Дрывя́там
В. Дрывя́ты
Т. Дрывя́тамі
М. Дрывя́тах

дры́г

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. дры́г
Р. дры́гу
Д. дры́гу
В. дры́г
Т. дры́гам
М. дры́гу

Крыніцы: piskunou2012.

дры́г

выклічнік

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsblm1996, tsbm1984.

дрыгаві́цка-радзі́міцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дрыгаві́цка-радзі́міцкі дрыгаві́цка-радзі́міцкая дрыгаві́цка-радзі́міцкае дрыгаві́цка-радзі́міцкія
Р. дрыгаві́цка-радзі́міцкага дрыгаві́цка-радзі́міцкай
дрыгаві́цка-радзі́міцкае		 дрыгаві́цка-радзі́міцкага дрыгаві́цка-радзі́міцкіх
Д. дрыгаві́цка-радзі́міцкаму дрыгаві́цка-радзі́міцкай дрыгаві́цка-радзі́міцкаму дрыгаві́цка-радзі́міцкім
В. дрыгаві́цка-радзі́міцкі (неадуш.)
дрыгаві́цка-радзі́міцкага (адуш.)		 дрыгаві́цка-радзі́міцкую дрыгаві́цка-радзі́міцкае дрыгаві́цка-радзі́міцкія (неадуш.)
дрыгаві́цка-радзі́міцкіх (адуш.)
Т. дрыгаві́цка-радзі́міцкім дрыгаві́цка-радзі́міцкай
дрыгаві́цка-радзі́міцкаю		 дрыгаві́цка-радзі́міцкім дрыгаві́цка-радзі́міцкімі
М. дрыгаві́цка-радзі́міцкім дрыгаві́цка-радзі́міцкай дрыгаві́цка-радзі́міцкім дрыгаві́цка-радзі́міцкіх

Крыніцы: piskunou2012.

дрыгаві́цкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дрыгаві́цкі дрыгаві́цкая дрыгаві́цкае дрыгаві́цкія
Р. дрыгаві́цкага дрыгаві́цкай
дрыгаві́цкае		 дрыгаві́цкага дрыгаві́цкіх
Д. дрыгаві́цкаму дрыгаві́цкай дрыгаві́цкаму дрыгаві́цкім
В. дрыгаві́цкі (неадуш.)
дрыгаві́цкага (адуш.)		 дрыгаві́цкую дрыгаві́цкае дрыгаві́цкія (неадуш.)
дрыгаві́цкіх (адуш.)
Т. дрыгаві́цкім дрыгаві́цкай
дрыгаві́цкаю		 дрыгаві́цкім дрыгаві́цкімі
М. дрыгаві́цкім дрыгаві́цкай дрыгаві́цкім дрыгаві́цкіх

Крыніцы: piskunou2012.

дрыгавічы́

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. дрыгавічы́
Р. дрыгавічо́ў
Д. дрыгавіча́м
В. дрыгавічо́ў
Т. дрыгавіча́мі
М. дрыгавіча́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дрыга́лка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дрыга́лка дрыга́лкі
Р. дрыга́лкі дрыга́лак
Д. дрыга́лцы дрыга́лкам
В. дрыга́лку дрыга́лкі
Т. дрыга́лкай
дрыга́лкаю		 дрыга́лкамі
М. дрыга́лцы дрыга́лках

Крыніцы: piskunou2012.

дры́ганне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. дры́ганне
Р. дры́гання
Д. дры́ганню
В. дры́ганне
Т. дры́ганнем
М. дры́ганні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дрыгану́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. дрыгану́ся дрыганё́мся
2-я ас. дрыгане́шся дрыганяце́ся
3-я ас. дрыгане́цца дрыгану́цца
Прошлы час
м. дрыгану́ўся дрыгану́ліся
ж. дрыгану́лася
н. дрыгану́лася
Дзеепрыслоўе
прош. час дрыгану́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.